Dit is niet mijn B.E.T.A., vriend – Fallout 76 preview

Heel langzaam glipt het uit mijn vingers. Ken u dat? Dat zand dat u oppakt op een strand, ergens ter wereld, en dat dan langzaam tussen uw vingers doorzakt? De handen, dat ben ik, het zand, dat is Fallout. Ik heb het al duizend keer gezegd; ik ben fan van Fallout. Maar na deel vier en wat ik nu gespeeld heb in 76, moet ik dat denk ik aanpassen. Ik denk dat ik voortaan moet zeggen dat ik fan ben van Fallout: New Vegas en alles daarvoor. Want met hetzelfde tempo als het schieten in Fallout 4 en 76, veranderen de games en ben ik geen fan van wat men nu aan het maken is. Dit is niet mijn B.E.T.A., vriend.

Kom op, doorlopen! Fallout 76 in co-op

Afgelopen donderdagavond speelde ik samen met twee kameraden voor het eerst Fallout 76. De game is immers gemaakt voor co-op en dus moesten we dat proberen. Allemaal een personage aanmaken, de Vault uit en gaan. En vooral dat "gaan" werd voor mij al snel het probleem. Iedereen heeft namelijk een andere speelstijl. De mijne is het luisteren en lezen van verhalen, het praten met personages en rustig rondkijken. Dat van iemand anders is doorlopen, schieten en de quests doorklikken. Het probleem daarbij is niet alleen de verschillende speelstijlen van iedereen, maar dat mensen ook niet op elkaar gaan zitten wachten. En dat was voor mij altijd de kracht van Fallout-games. Het rustig lezen van alle terminals bijvoorbeeld, dat maakt de wereld van Fallout. Weten wat er gebeurde voordat de shit aan ging. Dat werkt niet in Fallout 76.

Sowieso werkt questen slecht in co-op. Waar ooit quests niet eens een marker op een map hadden, hebben ze dat nu wel. Op een map of radar ziet u precies waar u heen moet. Daar aangekomen is het vaak direct duidelijk wat u moet doen, of soms mag u een beetje onderzoeken om het item of persoon te vinden. In co-op is dat gevoel van iets zoeken en vinden weg. Want 9 van de 10 keer heeft iemand anders het al gevonden omdat die niet de tijd neemt om alles rustig te lezen, en door wil rennen van marker naar marker. Dit haalt voor mij de hele beleving uit de game.

Een ander ding is dat er in co-op te veel afleiding is. U zou kunnen zeggen dat ik op zoek moet naar gelijk gestemde, die precies zo spelen zoals ik, maar in Fallout 76 zitten zoveel holotapes (audio opnames) dat bij het willen opnemen van de wereld, iedereen gewoon drie minuten stil moet zijn. En dat werkt niet in co-op. Waarom speel ik anders co-op? Dan wil je ouwehoeren. Met een shooter zoals Borderlands werkt dat prima, met een RPG-achtige game niet. Daarbij zijn er dan ook nog eens de verschrikkelijke emotes die spelers kunnen aftrappen. Het ding is dat deze boven iemands hoofd staan en ruim te zien zijn in de omgeving. Op een gegeven moment stond ik in een dorpje met nog acht andere spelers die allemaal emotes aan het maken waren. Het leek wel een circus. Ik durf niet te zeggen of ze uit te zetten zijn. Dat kan wel met de voicechat als u niet in een party zit. Want toen ik solo nog een keer de wereld in trok hoorde in ineens allerlei mensen praten. Snel uitzetten. U merkt het wellicht al; de opzet van Fallout 76 leek niets voor mij. Spelen met anderen is prima, maar niet in "mijn" Fallout. Toch besloot ik ook de solo ervaring nog eens over mij heen te laten komen.

Rustig aan, even lezen, Fallout 76 solo

Als u het begin van dit verslag heeft gelezen heeft u gezien dat ik tot aan New Vegas behoorlijk fan was van de Fallout-reeks. Ondanks dat ik bijna 70 uur in Fallout 4 heb gestoken, en de game ook een positieve rating gaf, zaten er een aantal dingen in die mij niet bevielen. Het bouwen van een kamp bijvoorbeeld. Totaal niet mijn ding. De snelheid van de game? Ook niet iets waar ik blij mee was. Het werd langzaam meer een shooter dan die slome, soms wat te trage, RPG die het ooit was. En ook de look van de wereld was er niet eentje die mij deed denken aan de neerslachtige wereld die na een oorlog met atoomwapens langzaam weer aan het opkrabbelen was. Maar er zaten wel goede NPC's in en quests. In Fallout 76 zitten geen NPC's. Alleen robots. Quests zijn er gelukkig wel, maar ze komen allemaal via een audiolog of een brief. En als u op zoek bent naar Person X, dan weet u altijd al op voorhand dat die dood zijn. Want er zijn geen NPC's in de game. Nergens.

Quests eindigen dus ook altijd op dezelfde manier. U haalt een item op, of pakt op het volgende punt een holotape met een volgende opdracht. En tussendoor schieten. Redelijk wat schieten. En dat schieten was voor mij altijd bijzaak in Fallout. Ik ben geen pacifist, maar het was zo tof dat in eerdere Fallouts de mogelijkheid er was om quests op te lossen op een andere manier. Had u geïnvesteerd in charisma, dan was een quests soms anders op te lossen door iemand van gedachten te veranderen. Of u kon uw koers veranderen. In Fallout 3 kon u er voor kiezen om de atoombom van Megaton te laten ontploffen, waardoor u een andere kant op ding. Wellicht kan dit in Fallout 76 ook, maar welke NPC's strijkt u dan tegen de haren in? Geen, zover ik nu kan zien. Want die zijn er niet. Er zijn wel factions. Zo ver ben ik niet gekomen in de uurtjes die beschikbaar waren, maar zonder NPC's voelt dat waarschijnlijk niet zo aan als ik New Vegas. Of zelfs Fallout 4.

Dat laatste is een aanname, dat weet ik, maar het sterkt wel mijn gevoel aan. Kijk, de wereld van Fallout 76 ziet er schitterend uit. Er zijn hele mooi set-pieces waar de wereld mee gevuld wordt, maar het voelt voor mij nog steeds niet aan een land dat 25 jaar geleden werd dood gebombardeerd. Er is een hele hoop te verzamelen zodat u kunt bouwen. Overal zijn werkbanken te vinden om wapens te maken, ammo, armor, eten te koken en drinken te maken. Dus wat dat betreft hoeft u geen C.A.M.P. op te bouwen, maar het is natuurlijk wel een groot onderdeel van de game. Een kamp opbouwen, sterker maken, beschermen tegen indringers en wellicht PvP spelen. Het zit er allemaal in, maar niet de dingen waar ik plezier aan kan beleven. Als ik wil schieten tegen anders speler dan start ik Black Ops 4 op. Als ik wil bouwen dan... ik wil niet bouwen. Niet mijn ding.

Dat er nog redelijk wat B.U.G.S. zitten in de game is logisch. Het immers nog een B.E.T.A. Al zou het knap zijn als Bethesda dit allemaal weet te fixen in de komende twee weken. Want op 14 november is het al zover. Er zijn best wat systemen in Fallout 76 die anders zijn. Bijvoorbeeld V.A.T.S. Dat was u kent als een ultra slomo waardoor u kunt bepalen op welke lichaamsdelen u schiet, is op de console een auto-aim geworden. De wereld staat immers niet stil. Ook niet als u iets aan het lezen bent. Tegenstanders lopen door, events beginnen of eindigen en ook uw teamleden gaan niet staan wachten. Ondanks deze systemen wilde ik het dit keer richten op mijn ervaring, omdat die in een preview meer tellen voor mij dan hoe elke systeem werkt. Zeker met een game zoals deze.

Fallout 76 niet mijn ding. Ik heb het geprobeerd. Solo en in co-op. Maar deze game moet ik laten schieten *tudum tssh*. Ik weet zeker dat mensen enorm veel plezier gaan beleven aan het samen opbouwen van een kamp, het zoeken naar mensen die met ze willen strijden in PvP-gevechten en daarna proberen om een grote atoombom te droppen ergens op een stuk land. De beste items maken en verzamelen, hele gebieden uitkammen voor loot en alles neerschieten dat beweegt. En dan misschien ook nog iets oppikken van wat er gebeurd is met de NPC's die er niet zijn. Wellicht brengt Bethesda over een half jaar een update uit dat er toch ergens in een extra stuk land toch een groep NPC's zich heeft gevestigd. En dat daar weer quests uitkomen. Maar, nee. Helaas. Dit is niet mijn game.

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!