Red Dead Redemption 2 preview – handen aan knoppen

Een kermend geluid klinkt er door de speakers die zich rondom mij begeven. Een geluid dat door merg en been gaat, en ik heb het veroorzaakt. Het is pijnlijk. Zowel voor mij, maar ook voor het digitale hertje dat ik met pijl en boog heb beschoten. Dood is het nog niet. Aan mij de keuze om te wachten totdat het vanzelf doodbloed, wellicht wat gruwelijk zeker met het geluid dat het maakt, of om het uit z'n lijden te verlossen. Ik besluit toch maar het digidiertje af te maken. Met een mes. Al had het ook met pijl en boog gekund door nogmaals te schieten of met een van de vele wapens die ik bij me heb. Keuzes. En dit is nog niet eens het einde van de keuzes omtrent dit simpele doch aangrijpende tafereel.

Red Dead Rekeuzes 2

Het is een verwaarloosbaar moment op de gloeiende plaat die Red Dead Redemption 2 heet, maar het geeft aan hoe diep de game is en hoe de keuzes die u als speler kunt maken op 26 oktober effect hebben. Voordat ik verder ga handelen we eerst even dit hertje af. Letterlijk. Het dier in kwestie besloot ik uit z'n lijden te verlossen. De pijl die ik geschoten had kwam ik het lijf en daardoor leefde het dier nog. Aan mij dus de keuze wat te doen, maar met verschillende uitkomsten. Ik weet niet hoe lang het dier nog had geleefd, dus was het beter om het neer te steken. Maar villen? Moest ik villen? Als ik het zou doen, zou ik huid en vlees hebben. Maar ben ik te lang met het vlees onderweg, gaat het rotten. Het dier nam ik zonder te villen mee en bracht het bij een slager. Deze betaalde mij Bedrag X. Had de pijl op een andere plek in het dier terechtgekomen, had de waarde hoger kunnen zijn.

Maar niet alleen het neerschieten met pijl en boog, of een wapen, heeft impact. Waarschijnlijk heeft u al veelvuldig gelezen dat u zich kunt wassen. Iets waar ik van te voren totaal geen zin in had, want dat kwam op mij over als werken. Niet iets dat een game leuk maakt. Maar het heeft nut. Want even terugkomen op het onderdeel hertje; als ik mij niet had gewassen en stonk naar een beerput, had als de wind de verkeerde kant op stond, het dier kunnen ruiken dat ik in de buurt was en nam waarschijnlijk de benen.

Het is absurd om na te denken over dit soort zaken. Dat dit in een game zit. Het klinkt misschien wat overdreven. Maar zodra u zelf de knoppen gaat bedienen van de game lost de Rubiks Kubus zich ineens op. Zoals gezegd had ik helemaal geen zin om mijzelf te wassen, een paard te borstelen of mijn wapen te onderhouden. Maar door dit zaken niet te doen ontneemt u zichzelf speelplezier. En dat zonder dat het aanvoelt als u er toe gedwongen wordt.

Het schoonmaken van het wapen. Laten we dat eens onder de loep nemen. In de game zijn er verschillende manier om aan wapens te komen. U kunt er eentje kopen, meenemen van een omgelegde tegenstander, ruilen, stelen of wellicht ergens vinden en oppakken. Er zijn dus genoeg manieren om aan een schietijzer te geraken. Maar de kans is groot dat u deze ook gaat upgraden. Een langere loop, een vizier of misschien wat uiterlijke aanpassingen. Dit doet u door geld te steken in het wapen. Dat kan niet direct bij aankomst in de game en dus is het progressie die u boekt. Hoe godsverdomme zonde zou het dan zijn dat u het geld en de moeite die u in dat wapen heeft gestoken kwijt zou raken als het kapot gaat, omdat u het niet schoonmaakt? Wapens die niet onderhouden worden nemen af in kwaliteit. En uiteindelijk gaan ze kapot en zijn ze foetsie. Prima als u toch geen upgrades heeft gekocht en gewoon een ander wapen pakt, maar als u er tijd in gestoken heeft en dollars, dan is het eigenlijk wel zonde. En zeg nu zelf; als u in Fallout of bijvoorbeeld The Witcher begint aan een quest of uit een stad vertrekt dan zorgt u toch ook dat u potions en stimpacks heeft? In Red Dead Redemption 2 is het dus niet anders.

Links, rechts, links... of toch weer rechts?

In mijn ongeveer twee uur dat ik de game gezien en gespeeld heb ben ik in een klein dorpje terecht gekomen. Er stond misschien een gebouw of tien, twaalf, maar er was al zoveel te doen en te beleven dat ik daar bijna al mijn tijd heb gespendeerd. Zo ben ik, omdat Arthur vies en moe was, een hotel binnengelopen om daar een bad te nemen. Daar moest 25 dollar cent voor worden afgetikt waarna u in een warm bad kan gaan zitten om uzelf te wassen. Wassen is een beetje knopjes drukken en u bent weer schoon, maar als ik daar geen zin in had, bood zich al vrij snel een dame aan om u te komen wassen. Deze zou dan ook roddels kunnen vertellen waar u iets aan heeft. Wellicht een verhaal over bewoners of over iets bijzonders dat ze heeft gezien. Wat de dame in mijn speelsessie te melden had weet ik niet. Ik besloot zelf mijn wapen schoon te poetsen.

Na een overnachting was het tijd om inkopen te doen. Elke winkel heeft de producten in de winkel staat zodat u er naar kunt kijken, maar er ligt ook een catalogus om uit te kiezen. Voor de winkel lag een man. Uitgeteld. Een praatje maken kan geen kwaad in Red Dead, al heeft niet iedereen daar zin in, maar u kunt ze ook uitdagen. Even proberen, dacht ik. Maar deze nogal opvliegende "zwever" stond op en begon direct een gevecht. Het vechten is ten opzichte van het eerste deel behoorlijk op de schop gegaan. Ondanks dat het om twee knoppen draait zijn er tal van animaties waardoor het vechten er heel tof uit ziet. Blocken en slaan zorgt voor een hoop plezier. Nadat mijn tegenstander op de grond lag stond ik voor de volgende keuze. Laat ik hem liggen, schiet ik hem dood of steel ik z'n spullen. Het laatste levert, als iemand het ziet, sowieso een bezoekje van de sheriff op.

Om te kijken hoever de game zou gaan nam ik hem op mijn schouder om te zien of de slager hem wellicht wilde kopen. Dat ging blijkbaar Rockstar ook te ver en die optie was er (gelukkig) niet. Maar doordat ik met iemand liep te spelen kwam de sheriff toch even kijken wat er gaande was. Ik moest de stad verlaten en snel een beetje. Ik sprong op mijn paard en vertrok.

En zo speelde ik geen seconde van het verhaal en was ik druk met allerlei randzaken. Alhoewel... ik heb het gevoel dat we ze in Red Dead Redemption 2 eigenlijk geen randzaken of side-quests mogen noemen. Niet omdat Rockstar mij daar een verbod voor heeft gegeven, maar niets voelde als randzaken aan. Het kopen van krant bijvoorbeeld lijkt nutteloos. Of wellicht is het leuk om te zien wat de krant schrijft over uw eventuele acties. Maar er staan ook andere verhalen in, van dorpjes in de buurt. En advertenties. Een advertentie kan zomaar leiden tot een nieuw stuk verhaal. Want als Winkel XYZ in Dorp ABC een uitverkoop heeft, of men is op zoek naar bepaalde huiden waarvoor meer betaalt wordt, dan kunt u daar actie op ondernemen. Ook de winkeliers kunnen u iets vertellen waar u lering uit kunt trekken, of niet. Want u moet niets.

Zo vertelde de wapensmid mij niet dat hij onlangs een wapen had verkocht aan een bepaald persoon. Als hij dat wel gedaan had, had ik geweten dat er ergens in het dorp een raam was dichtgeplakt op een klein stukje na. Omdat de mannen van Rockstar mij dit vertelde ging ik toch even kijken. Door het raam heen zag ik dat er mannen geld aan het tellen waren. Doordat ik dit wist, kreeg ik er in de game een optie bij om niet alleen de winkelier te overvallen, want dat kan als u uw wapen trekt, maar hem ook te forceren de achterkamer te openen. Had ik dit niet van de wapensmid gehoord, wat in mijn sessie het geval was, had ik het ook kunnen zien door de omgeving goed te verkennen en elk hoekje van het dorp uit te kammen.

En zo heb ik nog een stapel verhalen, maar ik denk dat het wel duidelijk is. Natuurlijk heb ik ook een quest gespeeld, tegenstanders neergeschoten en mijn outfit aangepast naar iets dat meer voor de winter bestemd was dan voor de zomer. Want ook daar moet u rekening mee houden. Maar ik hoop dat door het uitleggen van bepaalde situaties het voor u duidelijk is dat Red Dead Redemption 2 niet zomaar een game lijkt te worden. Er is zoveel mogelijk en u kunt er op uw eigen manier doorheen, dat maakt het mooi. Persoonlijk zou ik het dood en dood zonde vinden als er mensen zijn die straks door het verhaal heen rushen en daarna de game weer op Martkplaats zetten. Of de lokale buurtFacebookpagina. Maar het kan. Rockstar heeft de lat enorm hoog gelegd en heeft daar zes jaar aan gewerkt.

Red Dead Redemption 2

Het duurt nog iets meer dan twee weken voordat de game uitkomt. Maar ik kan niet meer wachten. Al moet het wel. Op voorhand was ik sceptisch over alle randzaken die mij tegen stonden. Maar na gezien en gevoeld te hebben hoe ze in de wereld zijn verwerkt is dat allemaal weggenomen. De game heeft zoveel te bieden, oogt ook nog eens schitterend, en gaf mij als gamer het gevoel dat ik iets serieus aan het spelen was. Geen brakke voice acting en beroerde animaties, geen kinderlijke kleuren, wapens met roze krokodillen erop of Disneyfiguren. Gewoon een serieuze game, zeker met humor, waarin ik mezelf waarschijnlijk honderden uren ga verliezen. Ik zou nog uren kunnen doorpraten, maar wellicht moet u het gewoon zelf gaan ervaren op 26 oktober als Red Dead Redemption 2 uitkomt voor PS4 en Xbox One.

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!