Assassin’s Creed Odyssey review – This is-editie

Assassin's Creed Odyssey viel op de mat. Ik wist dat, want bij de vrienden van Ubisoft hadden wij een verzoek gedaan voor een reviewexemplaar, maar terwijl de game op de mat plofte bedacht ik me dat ik nog nooit in mijn hele leven een review had geschreven van een Assassin's Creed-game. Er zijn zelfs een rits aan delen die ik niet eens gespeeld heb. Dat kwam bij mij door het eerste deel, dat sloeg niet echt aan. Black Flag deed dat wel. En toen ik vorig jaar mijn handen wist te leggen op Assassin's Creed Origins had ik het gevoel dat dit deel wel bij mij klikte. Door tijdsdruk speelde ik het niet geen weken, dat is wel iets dat gebeurt bij Odyssey.

This is keuzes

Als de game besluit dat het tijd is om aan de slag te gaan begint de game direct met een grote veldslag. Als u de film 300 heeft gezien dan weet u ongeveer wat u mag verwachten. De Persen komen namelijk op bezoek bij de Spartanen. Hoe dit afloopt en waarom u dit gevecht krijgt te spelen zal ik niet verklappen, maar er is een doel. Dat is zeker. Nadat u dit stuk van het verhaal heeft afgesloten komt u voor de eerste keuze te staan. De game wil weten hoe u wil spelen. Wil u aan het handje meegenomen worden in een guided mode of geeft u de voorkeur aan exploratie? In de guided mode wordt alles met markers op de map aangegeven, zijn quests duidelijk en speelt u eigenlijk de game niet zoals Ubisoft die bedoelt heeft. Dat is namelijk de exploration mode. Hierin worden aanwijzingen van quests cryptischer omschreven en mag u zelf gaan zoeken naar de locatie waar het vervolg van de quests ligt.

Deze keuze kan tijdens het spelen nog aangepast worden, net als de moeilijkheidsgraad, maar Assassin's Creed Odyssey kent voor het eerst keuzes die het verhaal en situaties permanent kunnen veranderen. Gaat u mee met Persoon X of bent u juist tegen de plannen van deze persoon? Deze keuzes zijn harde keuzes en hebben gevolgen. Tijdens vele gesprekken heeft u sowieso meer opties om te praten met de computergestuurde medebewoners van dit digitale Griekenland. Het verhaal van de game bestaat eigenlijk niet. Er zijn meerdere grote verhalen die u zult volgen. Of u ze door elkaar speelt of na elkaar, dat is aan u. Maar stuk voor stuk zijn het meer dan prima verhalen, en dat doet Ubisoft sowieso goed met deze Assassin's Creed.

Het eerste verhaal gaat om u als speler en uw familie. U bent namelijk familieloos als de game begint, maar het blijkt dat u dit niet altijd bent geweest. Via flashbacks krijgt u als speler te zien wat er zich heeft afgespeeld en waar dit toe heeft geleidt. Maar ook sommige side-quests hebben leuke korte verhaaltjes die de wereld van de game meer gevuld doen aanvoelen. De wereld waarin u zich begeeft, te voet, te paard of per boot, is enorm groot. Er is een hoop te beleven maar niet direct. Gebieden zijn namelijk wel gekoppeld aan een bepaald level. Het is dan ook nutteloos om daar heen te varen of lopen omdat u het toch niet overleeft. Hierdoor ontvouwt de map zich langzaam, maar is de wereld in het begin niet enorm open. Het Griekenland waarin u zich begeeft is veelal een bosrijk gebied. Persoonlijk trok de woestijn van Origins mij meer dan bomen en gras, maar een stad als Athene is zeker indrukwekkend. Assassin's Creed Odyssey is een game in het begin steeds meer en meer geeft aan u als speler als het gaat om mogelijkheden. Zo zijn er bijvoorbeeld bounties. Bounty hunters jagen op u en komen u achterna. Het gevecht aangaan is vaak geen slim idee.

This is Pinokkio

Bounties zijn tof. Er zijn in totaal 9 tiers die u kunt beklimmen. Door te zorgen dat uw level matched met dat van de bounty hunter, en te kijken naar zijn zwakheden, kunt u het gevecht aangaan en stijgen in de tiers. Dit is overigens, net als gebieden veroveren, optioneel. De gebieden in Griekenland zijn bijna allemaal bezet door een leider en diens leger. U kunt er voor kiezen om direct de leider van het gebied overhoop te steken, maar de kans is klein dat dit lukt. Door zijn/haar leger te reduceren, supplies te verbranden en geld te stelen wordt de greep op het gebied zwakker en kunt u uiteindelijk deze leiders aanpakken en het gebied bevrijden.

Hoe tof Assassin's Creed Odyssey ook is, er is wel iets dat mij tegen het zere scheenbeen schopt. Of liever; rechtstreeks in de noten. De animaties en lipsync in de cutscenes zijn houterig. Ook sommige bewegingen tijdens het lopen zijn niet vloeiend. Het is overdreven om te zeggen dat de personages in cutscenes praten zoals paspoppen, maar soepel is het vaak niet. Het komt over als iets dat beter had gekund. En dat is echt wel zonde. Want waar de personages en de verhalen juist een sterk punt zijn van de game is het zonde dat de vertelling hiervan niet is wat het had kunnen zijn.

Er is een hele hoop te upgraden en te verzamelen in de game. Wapens en armor bijvoorbeeld zijn te vinden en te koop, maar wapens zijn ook te versterken door te laten graveren bij de blacksmith. De game heeft een skilltree die in drie verschillende disciplines is opgedeeld: hunter, assassin en warrior. Door te investeren in deze tree's krijgt u abilities en andere pluspunten. De inscripties die u kunt laten aanbrengen versterken deze tree's procentueel gezien. Een inscriptie kan dus bijvoorbeeld +4% Assassin bevatten waardoor u weer iets harder en beter iemand met stealth omlegt. Door goed te investeren in de skilltree's en uw gear hier op aan te passen kunt u uw eigen speelstijl bepalen en beïnvloeden.

Ook uw schip is te upgraden en er zijn ook luitenants te werven die zich aan uw boot toevoegen. Makkelijk als u bijvoorbeeld wilt enteren naar een gevecht op zee. Want ook die zijn volop aanwezig. Maar, pakt u de verkeerde boten aan, dan zullen de omringende landen niet blij met u zijn en krijgt u ook een bounty op zee. Deze luitenants zijn ook op land aan te roepen om samen met u te vechten als u de Call to Arms skill heeft. Zo kan het dus best slim zijn om niet iedereen te slachten maar ze knockout te slaan en ze te rekruteren.

Het laatste, al zou ik nog voldoende kunnen vertellen voor een verhaal net zolang als deze, is dat de laadtijden van de game soms wel tegen kunnen vallen. Op de meest vreemde, in ogen van gamers, momenten is de game ineens aan het laden. Als u bijvoorbeeld een gesprek met een NPC aangaat om te praten over een quests, maar niet altijd. Als u uw adelaar gebruikt om gebieden te verkennen en iets te ver weg vliegt is ook het uitschakelen van deze verkennismode een laadtijd waard.

Het is Assassin's Creed Odyssey gelukt om iets te doen bij mij dat niet veel games tegenwoordig voor elkaar krijgen. Zonder dat ik er erg in had zat ik de eerste keer dat ik de game opstartte ineens zeven uur achter elkaar te spelen zonder mij te vervelen. En dat is netjes. Dat is iets dat niet zo vaak gebeurt. Ook de sessies daarna heb ik mij keer op keer vermaakt. De map openen, kijken naar de dagelijkse en wekelijkse quests die er zijn in de game, op de map een gebied opzoeken dat ik nog niet bezocht heb en daar eens kijken wat er te vinden is aan tegenstand, side-quests of schatten die mij weer iets sterker maken in de strijd tegen de grote boze tegenstanders in de wereld. Want die zijn er. Volop.

Assassin's Creed Odyssey - Gespeeld op PS4 Pro

8.2

Griekenland

8.5/10

Verhaal

9.0/10

Technische staat

7.0/10

Pluspunten

  • Er is zoveel te doen in het oude Griekenland dat u zich weken kan vermaken
  • De verhalen in de game zijn de moeite waard en blijven boeien
  • Een heerlijke game om gewoon even wat rond te dolen en te ontdekken wat Ubisoft verstopt heeft

Minpunten

  • De laadtijden kunnen op de meeste vreemde momenten heel veel tijd opslokken
  • De houterigheid in de cutscenes en de lipsync die vaak niet klopt zijn regelrecht zonde
  • Sommige zaken, zoals het inzoomen op de map op de PS4, worden niet of slecht uitgelegd

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!