Shadow of the Tomb Raider review

Toen men in 2013 begon met het wiel opnieuw uit te vinden van Lara Croft en haar avonturen in Tomb Raider was ik lichtelijk enthousiast. Destijds op de PlayStation 1 en de PC heb ik mij uren en dagen vermaakt met de vierkante tieten van mevrouw Croft en natuurlijk diens avonturen in de immens grote grotten en ondergrondse tempels. Het zoeken, klimmen, puzzelen en sporadisch neerschieten van een aap of desnoods een manmens was iets nieuws. Zeker ook omdat games langzaam de overstap aan het maken van 2D naar 3D. De camera werkte niet altijd mee en ook de bewegingen van Lara waren soms wat vreemd te noemen. Gelukkig heeft de game daar in 2018 nog steeds last van. Toch kon de 2013-reeks bij niet bekoren. Er kwam veel te veel schietwerk aan te pas en voor mij was daar ooit Tomb Raider niet voor bedacht. Daar hadden we Nathan Drake voor. Toch besloot ik het avontuur van Shadow of the Tomb Raider in te duiken, en dat beviel beter dan de vorige twee zoektochten.

Trinity kenniknie

Omdat ik Tomb Raider 2013 slechts een uurtje of zes gespeeld heb en Rise of the Tomb Raider door de beelden al op voorhand had overgeslagen, was ik in het begin van Shadow of the Tomb Raider een beetje om het hand. Ik had werkelijk geen flauw idee wie of wat Trinity is en waarom Lara achter hen aan zit. Al redelijk snel vertelt de game mij dat het om een cult gaat die de aarde opnieuw wil indelen door middel van een apocalyps. Hiervoor moest ik wel de beschrijving van een aantal items/foto's/personalia doornemen maar dat was binnen een aantal seconden gepiept. De game begint in Mexico waar Lara achter een leider van een klein onderdeel van Trinity aangaat. In Mexico moet namelijk een dagger liggen die de sleutel zou zijn tot een groter geheel. Mevrouw Croft ontdekt dat de wereld proberen te redden niet zonder slag of stoot gaat en trapt zelf de eerst natuurramp af.

De reis vervolgt zich naar Peru waar Lara en haar vriend Jonah Trinity proberen te stoppen en de golf van natuurrampen die afgetrapt is te stoppen. Trinity is volgens de Tomb Raider de organisatie die haar vader heeft vermoord en dus ontrafelt het verhaal zich in een vrij basis, standaard en veelal te verwaarlozen verhaal. Het dieptepunt van het verhaal is dan ook een grote flashback waarbij er geruime tijd terug wordt gegaan naar Lara's jeugd, het hoogtepunt is dat richting het einde het verhaal wat meer vaart krijgt. Al ziet u de "twists" al van mijlen ver aankomen. Een verrassing is het verhaal niet, maar het zit ook nergens echt heel erg in de weg.

Wat mij direct opvalt en vooral ook bevalt, is dat ik na een paar uur spelen veel minder aan het schieten en sluipen ben om menselijke tegenstanders om te leggen dat ik van die vorige twee delen gewend was of heb gezien. Zeker in Rise of the Tomb Raider heb ik Lara hele dorpen vol schurken achter haar aan zien krijgen die allemaal omgelegd moesten worden. Dat is iets dat veel minder het geval is. En dat is goed. Door te sluipen, verstoppen en vanuit bomen stealth kills te maken kwam ik nooit zonder kogels te zitten en had ik meer het gevoel dat het omleggen van de Trinity-schurken bijzaak was aan al het andere. Het grootste deel van de tijd was ik aan het klimmen, zwemmen, puzzels oplossen en onderzoeken. Precies dat wat ooit de Tomb Raider-reeks zo leuk maakte. Voor spelers die daar geen zin in hebben is er de mogelijkheid om de optionele tombes over te slaan. Stom. Dat zeg ik er wel bij, want deze zijn stuk voor stuk voorzien van mooie en vaak grote en indrukwekkende omgevingen. Een groot Spaans schip ergens in een cenote bijvoorbeeld is adembenemend. En zou zonder zijn als u deze oversloeg.

22 jaar later, nog dezelfde problemen

De eerste Tomb Raider kwam in 1996 uit. Dat is een slordige 22 jaar geleden. In al die 22 jaar zijn er nog steeds problemen met Tomb Raider als het om de camera gaat.Het lijkt alsof men gedacht heeft dat het een goed idee was de camera soms haar eigen wil door te drukken. Soms verandert deze ineens van standpunt, waarschijnlijk om iets belangrijks in beeld te brengen, maar als u net een sprong heeft gemaakt en op een richeltje belandt bent, is het wel hinderlijk als de camera ineens 180 graden draait. Ook in de onderwater gedeeltes clipt de camera soms door Lara heen of zit ineens in een stuk muur. En dat is een beetje jammer. Sowieso zijn de onderwater stukken een beetje jammer. In Shadow of the Tomb Raider is er namelijk een bepaald onderwater gevaar dat u altijd zal doden. En om dit te ontwijken moet u stealth gaan. Onderwater. Verstoppen tussen plantjes terwijl lady Croft naar adem snakt is gewoon geen slim design. En het voegt ook helemaal niets toe. Wie dit bedacht heeft moet bij Eidos aanstaande vrijdag de bitterballen betalen tijdens de borrel.

Ook de besturing en de bewegingen van Lara zijn niet altijd uit 2018 hout gesneden. Om sommige sprongen te maken lijkt Lara letterlijk een duwtje in de rug te krijgen midden in de lucht, terwijl ze op andere moment niet eens over een mier heen kan springen. Ook het springen van muur naar muur, of al slingerend door springen van tak naar tak gaat soms mis omdat de game veel te laat doorheeft dat u drukt. Of Lara zwabbert ineens naar rechts in plaats van omhoog. Ondanks dat de game al op versie 1.03 zit, zou men hier echt nog wel even een dag goed naar mogen kijken. Veel te vaak ben ik naar beneden gedonderd terwijl dit echt onnodig was.

Gelukkig is het doodvallen wel weer een extra momentje om de omgevingen nog eens goed te bekijken. Want die zijn echt schitterend ontworpen. De game speelde op de PS4 Pro in quality mode nog steeds soepel genoeg en door er HDR bovenop te gooien is er bij bijna elke hoek die u omgaat wel een schitterende ontdekking te doen. Er is een hoop verborgen in de wereld van Shadow of the Tomb Raider. Niet alleen de tombes, maar ook crypten, geheime kamers, kleine puzzels in de dorpen en side-quests maken deze Tomb Raider tot een waardige afsluiter van deze trilogie. De game is niet perfect, maar is nergens saai en blijft ook richting het einde nog nieuwe wapens en items uitdelen om te variëren. Wel is Fast Travel een dingetje. De naam doet namelijk vermoeden dat u snel van het ene kampvuur naar het andere kan, maar schijn bedriegt. De laadtijden van dit snelle reizen zijn soms ondragelijk lang waardoor het geen pretje is om van het ene gebied naar het andere te reizen zodat u nog even een tomb kan raiden of wat collectables te verzamelen. Soms is lopen, rennen en springen sneller om van punt A naar B te komen.

Iets dat mij tot slot nog van het hart moet zijn de vele, tot soms irritatie aan toe opwekkende mini-cutscenes. Daar heeft game er echt te veel van. Het is te begrijpen dat men een verhalende game wil vertellen en dat het wellicht filmisch overkomt als er verschillende camerastandpunten gebruikt worden en het allemaal mooi in beeld moet worden gebracht, maar soms verliest u als speler om de twee of drie minuten de besturing over de game omdat er iets getoond of vertelt moet worden. Hierdoor verliest de game soms haar snelheid een beetje en is "lekker doorspelen" er niet bij. Als u bijvoorbeeld door een kleine doorgang kruipt neem Lara daarna even rustig positie in en moet de camera zich even richten op iets belangrijks of de omgeving laten zien en dat duurt altijd net te lang. Ook de vele tussenpraatjes halen de snelheid uit de game.

Onderaan de streep, die u hieronder ook letterlijk vindt, is Shadow of the Tomb Raider een prima game geworden. Of het de beste of slechtste is uit de trilogie kan ik u niet vertellen. Wel weet ik dat de eerste mij niet genoeg aantrok, de tweede niet eens lichtelijk kon boeien en ik deze met plezier heb gespeeld. Er is na het verhaal nog redelijk wat te ontdekken en verzamelen. Als de Fast Travel mij niet tegenhoudt zal ik zeker nog wat gaan ontdekken en verzamelen.

Shadow of the Tomb Raider - Gespeeld op PS4 Pro

0.00
7.7

Mexico en Peru

8.0/10

Technische staat gameplay

6.0/10

Meer raider dan richten

9.0/10

Pluspunten

  • Focus ligt meer op het ontdekken en puzzelen dan op schieten
  • De stealth gameplay is goed uitgewerkt en geeft een mooi alternatief aan actie
  • Omgevingen zijn goed gevuld met vaak grote mooie objecten of puzzels

Minpunten

  • De camera, registratie van input en bepaalde besturing zijn ondermaats
  • Het verhaal is geen hoogvlieger in deze Tomb Raider
  • Fast Travel moet hernoemd worden naar Slow Travel om het waarheidsgetrouw te maken

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!