Dragon Quest XI: Echoes of an Elusive Age review

De laatste Dragon Quest-game waar ik mijn vingers aan brandde was Dragon Quest VIII. Op de PS2. Dat klinkt als eeuwen geleden, maar als ik een beetje kan schatten is het waarschijnlijk drie jaar geleden. De game was een prima RPG. Zoals vroeger. Om maar eens een term aan te snijden die waarschijnlijk wel vaker in deze review naar voren gaat komen. Ik heb Dragon Quest VIII niet uitgespeeld. Er zat iets te veel grinden in de game naar mijn smaak. Zelfs voor de eerste dungeon waar ik me in begaf moest ik al een uur grinden. Dat had ik niet bij de start van Dragon Quest XI.

Dragon Quest XI heeft natuurlijk een verhaal

RPG's hebben verhalen en Dragon Quest XI is niet anders. Het verhaal is wellicht de ster van de game. U begint als baby. Een baby met een markering op uw hand. Alles lijkt vredig en rustig totdat de pleuris uitbreekt. Vanuit het niets duiken duistere wezens op die een aanval uitvoeren op dorp en kasteel. Via de armen van een vrouw ontkomt u als baby aan deze aanval en belandt uit eindelijk in de armen van een niets vermoedende oude man. U bent vergezeld met een brief, maar wat daar instaat weet u niet. Een aantal jaar later pakt de game het verhaal weer op. Inmiddels bent u opgegroeid tot een jongen van zestien jaar en het is tijd om volwassen te worden.

Volwassen worden gebeurt in Cobblestone door het trotseren van een berg. Normaal gesproken beklimmen jonge lui deze berg en klaar. Maar niet nu. Er zijn tegenstanders op de berg, en best heftige ook. Dit is dan ook gelijk uw tutorial over hoe de game werkt. Hoe werkt het battlesysteem en andere kleine systeempjes. Als u boven op de berg aankomt blijkt de markering op uw hand meer te zijn dan enkel een tekening. Eenmaal beneden gekomen bent u ongeveer drie uur verder en moet de game nog beginnen. Er is dan al veel meer gebeurt dan ik u hier vertelt heb, maar ik wil zo min mogelijk voor u verpesten mocht u de game gaan spelen.

Ik kan u wel vertellen dat u de wedergeboorte zou zijn van een grote held die de duisternis honderden jaren geleden heeft verslagen. Maar als u terug bent, hoe zit het dan met deze duistere nis? Met the Dark One? De koning van Heliodor, de koning waar u zich moest melden volgens de brief die u vergezelde, ziet u namelijk als Dark One. En niet de wederopstanding van de Luminary. Dit is pas het begin van het verhaal, maar alles dat ik u over ga vertellen.

Het verhaal, de cutscenes en de stukken gameplay en gevechten wisselen elkaar prima af in Dragon Quest XI. Er zit voortdurend vaart in de game. De wereld die is neergezet geeft u als speler ook de keuze of u meer of minder gevechten wil. In de oude RPG's had men vaak random battles. U liep rond, zag geen tegenstanders, en ineens was u in gevecht. In Dragon Quest XI ziet u alle tegenstanders lopen en kunt u er dikwijls voor kiezen om er omheen te lopen. Als u dat doet krijgt verdient u geen geld, items en experience, maar het kan wel. Zo kunt u zelf doseren hoe uw avontuur eruit ziet. De opbouw van het verhaal is grotendeels zoals dat ook in de oldskool RPG's gebeurde. U komt in een stad of dorp, daar bent u op zoek naar een persoon/item/informatie en dat krijgt u alleen als u een probleem oplost. De problemen, de manier waarop deze moeten worden opgelost en de verhalen zijn allemaal anders en dat houdt de game fris. De afwisseling zorgt ervoor dat u door wilt blijven spelen en dat sessies van vier of vijf uur spelen dus ook geen uitzondering zijn. Dit komt niet alleen door de verhalen van de game, ook rest is meer dan prima in orde.

Pep? Ja, pep! En items

Een RPG kan niet zonder verhaal en niet zonder een manier om te strijden. En strijden, dat zult u. Ook het battlesysteem is klassiek in Dragon Quest XI. Want dit is namelijk turn-based. Om en om geeft u uw party members opdrachten die ze moeten uitvoeren terwijl uw tegenstanders dit ook doen. Magie, items en aanvallen met zwaard, zweep of daggers, het kan allemaal. Als dit alles was, was het systeem vrij basis. Maar er is natuurlijk een extratje en dat zijn Pep Powers. U ziet niet wanneer en want er is geen balkje voor, maar als u of uw metgezellen genoeg klappen hebben gehad activeert het Pep-systeem. Hierdoor bent u niet alleen een aantal beurten sterker, er zijn ook Pep Powers die afgetrapt kunnen worden. Deze worden sterker en extremer als u vier party members heeft die allemaal opgepept zijn. De moves die dan afgetrapt kunnen worden zien er zo soms zo extreem uit dat ze u doen terugdenken aan die oldskool RPG's.

Items zijn een groot goed in RPG's. Want u personages hebben kleding nodig als armor en wapens om mee te vechten. Maar ook oorbellen of ringen geven u extra kracht of bescherming. U kunt ze kopen bij merchants die overal te vinden zijn in de wereld maar u kunt ze ook zelf in elkaar knutselen door te craften. Hiervoor zijn natuurlijk ingredi├źnten nodig en deze vindt u weer in de speelwereld. Om items te maken heeft u recepten nodig. Deze leest u bijvoorbeeld in boeken of u krijgt ze via side-quests. Het zijn niet heel veel side-quests die de game rijk is. Twee of hooguit drie per stad/dorp, en ze zijn vaak redelijk goed uit te voeren. Omdat het er niet veel zijn, bent u toch geneigd om ze te accepteren en te vervullen. Want ach, u bent toch in de buurt.

Dragon Quest XI heeft nog een heel aantal andere kleine dingetjes die het u makkelijk maken of meer invloed geven. De andere leden in uw party kunt u zelf besturen tijdens battles, zo heeft u volledige controle, maar ze zijn ook in te stellen om automatisch taken uit te voeren. Als u wil dat een healer zich alleen maar richt op het healen van teamleden, dan kan dat. Moet een partymember full force gaan, dan kan dat. Het instellen van van deze metgezellen kan schelen in de snelheid van battles. Als u alleen uzelf hoeft te bedienen verlopen de gevechten een stuk sneller. En dat mag soms wel. In bepaalde gebieden zijn er toch een hele zwik aan vijanden en dan zijn de menu's van het battlesysteem soms wat traag. Het verschil tussen een spell en een ability is soms even zoeken bijvoorbeeld. En het is soms lastig te zien welk personage er nu aan de beurt.

De gevechten zelf verlopen meestal prima. De game is niet de meeste moeilijke en dat is ergens ook wel prettig. Een beetje tegenstand zit er heus wel in. Bazen kunnen soms best even tegenstand bieden en soms is het uw hebberigheid die er voor zorgt dat uw party ineens op de grond ligt. Maar, die grond is dan wel weer schitterend. Het is iets dat door de jaren heen wel vaker is geroepen, maar games beginnen inmiddels echt op tekenfilms te lijken. En daar is Dragon Quest XI een prima voorbeeld van. Grafisch is het een schitterende game. De kleuren zijn levendig en de omgevingen zijn enorm afwisselend. De wereld van Erdrea is rijk aan tal van verschillende gebieden die elk weer iets nieuws brengen en ook diversiteit in tegenstanders.

Het grootste minpunt voor mij aan de game zijn de stemmen. Deze zijn er alleen in het Engels en die zijn op z'n zachts gezegd niet best. Irritant soms, niet passende bij de personages of simpelweg niet levendig. Zonde. De muziek van de game valt soms ook een beetje tegen. In de intro van de game is de muziek geweldig en bombastisch. Maar de muziek in de game klinkt soms alsof deze uit een Casio-keyboardje komt. Zonde, want dit had de game naar een nog hoger level kunnen tillen.

Maar, onderaan de streep is Dragon Quest XI: Echoes of an Elusive Age een geweldige RPG. Een echte oldskool RPG, die goed heeft gekeken naar de minpunten uit die tijd en die aangepast naar vandaag de dag. De game is niet kort, een uur of zeventig bent u bezig om het verhaal uit te spelen en dan zijn er nog wat side-quests en andere dingen die u kunt behalen. Maar dat mag u fijn zelf gaan uitzoeken. Bent u The Dark One? Bent u de luminary? En wat doet die zwevende boom daar in het midden? Het is aan u om er achter te komen en dat zal u, behalve als dit totaal uw game niet is, met heel plezier en liefde doen.

Dragon Quest XI - Gespeeld op PS4 Pro

9.2

Grafische stijl

10.0/10

Muziek en geluid

7.5/10

Gameplay

10.0/10

Pluspunten

  • Afwisseling van verhaal, battles, craften en ontdekken is dik in orde
  • Een leuk battlesysteem dat volledig zelf in te vullen is maar ook deels uit handen kan worden gegeven
  • Schitterende wereld vol met boeiende personages en verhalen

Minpunten

  • De Engelse stemmen in de game zijn niet van dezelfde kwaliteit als de rest van de game
  • En er is geen optie om voor de Japanse stemmen te gaan op dit moment
  • De muziek valt vaak in herhaling en is niet zo geweldig als die uit de intro van de game

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!