Een hele verrassing was het. Een hele, grote, verrassing was het. Seriko: Shadows Die Twice te spelen op Gamescom. Van te voren wist ik het niet en een afspraak om de game te spelen had ik ook niet. Blijkbaar was het voor meer mensen een grote verrassing. Maar toch was de game er. Door een VIP-bandje dat ik overhandigd kreeg (Thanks, Rick!) kon ik zonder veel poespas toch op de beursvloer de game spelen. Het was exact dat stuk, dat ook te zien was in de gameplayvideo die u vorige week kon bekijken. Maar ik zal gelijk toegeven dat ik in deze video veel meer heb gezien dan ik zelf tegenkwam tijdens mijn speelsessie.

Wat u in de demovideo niet ziet, en wat ik wel gedaan heb, is de andere kant op gaan. Seriko komt uit de handen van de mannen en vrouwen van FROM Software. De makers van Demons Souls, Dark Souls, Bloodborne maar ook bijvoorbeeld Kings Field. En in al deze games loont het doorgaans om ook de andere kant op te gaan. Te gaan ontdekken. Ik kwam daar namelijk een redelijk sterke tegenstander tegen. Ik kreeg vast een mooi item toen hij eenmaal op de grond lag, maar geen idee wat het was. Ik wilde door. Ik wilde zoveel mogelijk zien.

Seriko is een redelijke Souls-game als ik het zo mag omschrijven. Maar dan doel ik voornamelijk op hoe pittig de game is. FROM heeft al aangegeven dat de game moeilijker zal worden dan welke game die men ooit gemaakt heeft en zo voelde het ook. Het is Souls op dat gebied, maar verder is het voor iemand die onlangs nog wat Dark Souls Remastered speelde enorm wennen. De grootste verandering is de verticaliteit. De hoofdpersoon heeft een haak waarmee erop bepaalde plekken op daken en in bomen geklommen kan worden. Als er op het dak iets ligt waaraan vast geklemd kan worden verschijnt er een cirkel waardoor de speler weet dat je naar boven kan. Het kan dus niet overal en altijd.

Eenmaal op het dak gekomen kan je overal heen lopen op de daken. Springen van de ene naar de ander, hangen aan de richel en verschuiven en bij elk muurtje kan de hoofdpersoon er tegenaan gaan staan om zo te schuilen en een voorbij lopende tegenstander neer te halen. Ikzelf maakte nog te weinig gebruik van deze mogelijkheden. Dat merkte ik al snel genoeg. Ik liep te veel over de grond en dat lijkt toch echt een verkeerde tactiek te zijn. Net als in Dark Souls kan je zelf bepalen wat je doet en is de game prima uit te spelen op jouw manier, maar soms zijn er wel handigheden die je er makkelijker doorheen loodsen.

De game is snel, heel erg snel, tegenstanders hebben soms twee hitbars, die aangegeven worden door een soort kleine driehoekjes boven de balk. Er zitten een bak met moves in, het speelt er soepel en het duur mij iets te lang, 22 maart 2019, voordat de game uitkomt.