Mijn terugkeer naar World of Warcraft – Deel I – Level 1 tot 15

In 1999 werd ik gegrepen door een nieuwe genre, voor mij althans, in de wereld van de games: MMORPG. Want in maart 1999 begon ik aan EverQuest. Zoals gezegd voor mij de eerste MMORPG ooit. Het was iets magisch. Een wereld zo groot, met zoveel andere spelers, altijd online en oneindig veel avontuur. De game mistte wel iets en dat was, ondanks de naam, echte quests. Het was een online grind die zwaar inzette op het sociale aspect. Het vermaakte een aantal jaar totdat ik mee mocht doen van Blizzard aan de closed beta van World of Warcraft. Ik had de Warcraft-games gespeeld, met heel veel plezier, maar dit was toch iets ander dan ik kende van het Warcraft universum. Het was een nieuwe wereld om te ontdekken, andere classes dan ik gewend was en veel en veel meer quests. Er was een opzet gemaakt door Blizzard, een plan, het voelde gestroomlijnd en dat was heel wat anders dan ik gewend was. Ik was om, tijd om EverQuest en ook EverQuest II, die ook in closed beta zat, vaarwel te zwaaien en over te stappen naar de wereld van Warcraft.

World of Warcraft, mijn afscheid en mijn terugkomst

Zoals elke GAAS, Game As A Service, is er na verloop van tijd een keer de rek uit. Ondanks uitbreidingen waarbij er nieuwe gebieden werden toegevoegd en het level omhoog ging, is het toch een keer genoeg. Ook ik stopte met spelen en ging door naar andere games. Ondanks dat er genoeg MMORPG's uitkwamen en ik die vaak heb geprobeerd haalde ik toch niet meer het plezier uit deze games die ik uit EverQuest haalde en uit World of Warcraft. Enige tijd geleden waagde ik de gok om weer te beginnen aan EverQuest. Eerste liefde, dat kon niet mis gaan. Dacht ik. Helaas, kwam ik bedrogen uit. Het was mooi in mijn gedachten, maar deze game had echt haar glans verloren. En dus, zeker met het werk en de uitbreidingen die nog steeds door Blizzard worden gemaakt was het tijd om terug te keren naar World of Warcraft.

Omdat de structuur van World of Warcraft anders is dan die van EverQuest had ik op voorhand niet het gevoel dat het mis kon gaan, althans, niet zo mis als bij EverQuest. En dat gevoel klopt tot nu toe. Zoals het onderwerp zegt is dit het eerste deel en bespreek ik nu enkel mijn terugkomst en level 1 tot en 15. De rest komt in een overig deel. Maar de terugkeer is in ieder geval positief genoeg om door te gaan met de game. Blizzard heeft er voor gezorgd dat ik ook Legion, de laatste uitbreiding, in kan wandelen als ik daar bent. Omdat ik heel veel uitbreidingen heb gemist heb ik besloten om geen level 100 boost te doen en gewoon vanaf level één te beginnen. Dan heb ik mooi de tijd om straks klaar te zijn voor Battle for Azeroth als deze uitkomt op 14 augustus.

Bij het opstarten van WoW valt mijn oog direct op de shop. Ik kan het niet laten om even een blik te werpen wat er zoal te koop is in de game. Het gaat hier om aankopen met echt geld voor items in de game. Ik zie dat er bijvoorbeeld een boost naar level 100 te koop is. Die zit ook bij Legion, maar als je die hebt opgebruikt is er ook in de shop nog een boost te koop. De prijs liegt er niet om. Deze boost kost €60. Ik schrik er een beetje van, dat is een fiks bedrag. Ook zijn er diverse mounts te koop waarop gereden en gevlogen kan worden in de game en deze kosten veelal 25 euro per stuk. Nu is het niet nodig om ze te kopen en Blizzard pusht ook nergens in de game om ze te kopen. Maar damn, wat een bedrag. Ik klik snel op het aanmaken van een nieuw personage op de Silvermoon-server en besluit voor een Gnome Priest te gaan. Ja, Alliance dus. Ik speelde nog nooit eerder een Priest en deze class lijkt me wel aantrekkelijk. Ik druk een aantal keer op de randomizer voor een uiterlijk, klap een naam op mijn poppetje en go. Terug naar Azeroth. Tijd om te gaan levelen, om gear te verzamelen, de auction house te bestormen en quests te gaan vervullen

Als een warm bad...

Omdat ik nog nooit Gnome gespeeld heb, start ik een voor mij nieuw gebied. Ik neem mij voor elke quest te gaan lezen en niet klakkeloos alles te accepteren en te gaan rennen. Ik merk sowieso op dat op de map van het gebied, en ook op de mini-map, er nu aangegeven staat in welk gebied een quest opgelost kan worden. Dat was er vroeger niet. Wel een logisch toevoeging van Blizzard, de meeste kijken en lezen toch niet wat de quest vraagt en zoeken online op waar ze moeten zijn. Ik probeer me daar vanaf te houden maar merk na een uur spelen dat ik ook toe moet geven aan het standaard MMORPG-gedrag. Waar ik in het begin de quests nog las, ben ik dat na een uur niet meer aan het doen. Ik merk dat ik zo snel mogelijk door de quests wil rammen, net als een handje voor gelijkgestemde die ook blijkbaar een nieuw personage zijn gestart.

Wat opvalt is dat bij het aannemen van een quest, er vaak nog één of twee andere quests beschikbaar zijn die zich in exact hetzelfde gebied afspelen. Er is weinig noodzaak om zelf te gaan ontdekken. De game loodst de speler langs alle landmarks die er zijn en zorgt dat de quests daar bij elkaar liggen. Op deze manier ga je als speler bijna altijd terug met twee of drie quests die in te leveren zijn en zo gaat de experience om te levelen behoorlijk hard moet zeggen.

Ook heb geprobeerd een dungeon in te wandelen. Gnomeregan zat namelijk dichtbij mijn startgebied, maar daar mocht ik van de game nog niet naar binnen. Deze zijn afgeschermd totdat ik level 15 ben. Zonde, ik had graag de keuze gehad, maar voor echte nieuwe spelers die geen idee hebben waar ze naar binnen lopen snap ik wel dat er enige bescherming is. Echter is het onderzoeksgevoel zo wel een beetje weg.

Ik heb mijn speelsessie doorgezet en ben inmiddels level 15. Op level 15 gaan de dungeons open maar daar hebben we het de volgende keer over. Wat ik nog wel wil aanstippen is dat ik het gevoel heb dat de focus van World of Warcraft is verlegd. Waar in de begin jaren voor het sociale aspect en het samenspelen de kern waren, lijkt dat nu vooral te liggen op het zoveel mogelijk verzamelen van items en het de speler vooral niet te moeilijk te maken. Toen ik ooit begon met World of Warcraft moest ik items verkopen zodat ik nieuwe spells kon kopen als ik in level omhoog ging, dat is verleden tijd. Spells komen er nu automatisch bij als u in level omhoog gaat. Ook ben ik geen enkel keer doodgegaan in mijn pad van level 1 naar 15. Meerder tegenstanders en ook tegenstanders die twee of drie levels hoger zijn dan ik, zijn geen probleem. Voor iemand die terugkeert valt dat op.

Wat ook opvalt, als we verder kijken naar de focus, zijn er nu een shitload aan zaken te verzamelen. Er zijn 2896 achievements. De toy box, waarvan ik nog geen idee heb wat het precies is en doet, kan 442 toys bevatten. Heirlooms? Geen idee wat het exact is, maar er zijn er wel meer dan 500. Items om uw voorkomen te veranderen? 448. En dan zijn er nog pets, mounts en een rits aan andere zaken. Mijn ding is het niet, moet ik eerlijk in zijn, maar toch vermaak ik me weer met World of Warcraft. Zeker nu aan het begin sta van de dungeons. Die hebben zich nu opengezet en dat was toch wat vroeger WoW aantrekkelijk maakte.

Verder ben ik benieuwd naar de nieuwe gebieden die ik nog nooit bezocht heb, naar wat de petbattles precies zijn en wat al die verzamelobjecten precies inhouden. Ik zou het natuurlijk heel makkelijk kunnen opzoeken, maar ik wil graag dat de game mij het vertelt. World of Warcraft is tot nu toe een prima game om heerlijk achterover te hangen even een uurtje wat quests neer te maaien. Even door wat gebieden te lopen, wat te minen (daarmee was vroeger goed geld te verdienen dus dat zal nog wel zo zijn) en af en toe even een griffon te pakken naar Ironforge om daar wat te verkopen of items te zoeken in de Auction House. Ik vermaak me.

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!