Far Cry 5 review

De Far Cry-reeks begon ooit, in het eerste deel uit 2004, als een shooter op een eiland. Crytek was destijds de ontwikkelaar en bracht een schitterende omgeving met goede mechanics en een locatie waar u eindeloos ver kon kijken. Alles wat u zag was ook bereikbaar. Het was een doorbraak. Nu in 2018 brengt Ubisoft het vijfde genummerde deel uit. De vergelijking met het eerste deel? Het is nog steeds een shooter. Dat is zeker. De game ziet er ook schitterend uit en als u een hoog punt op de map opzoekt kunt ook een enorm eind de verte in kijken. Het is geen doorbraak meer, dat niet, maar vermakelijk is het zeker.

Yippee-ki-yay, motherfucker!

John, Jospeh en Jacob. Dat klinkt als een trio uit een dorpje waar geen stroom en riolering is en men niet wist dat seks met neven en nichten natuurtechnisch gezien geen slimme zet is. En dan is er ook nog een zusje. Dit viertal heeft Hope County in haar greep met de Eden's Gate sekte. Joseph is The Father en staat aan het hoofd, maar de drie andere horsemen volgen hem op de voet wat terreur betreft. In dit verhaal heeft u de rol van een hulpsherrif die samen met een klein team Joseph op gaat halen met een dwangbevel. Dat is de opening van de game en die begint gelijk goed.

Het verhaal van Far Cry 5 is wellicht niet zo bijzonder, maar de personages die de hoofdrollen vervullen zijn dat des te meer. Soms zou je zelfs willen dat je ze iets vaker tegenkwam, maar de momenten waarop ze aanwezig zijn spatten ze wel van het scherm. Het toffe aan Far Cry 5 is dat de game, na het tutorialgebied volledig open is. U kunt zelf bepalen waar u heen gaat. De game geeft u wel een tip. De landkaart is opgedeeld in drie gebieden en in elk gebied is er één van de familieleden aan de macht. Door in het gebied genoeg weerstand van de bevolking op te bouwen vult er zich een metertje dat zich toewerkt naar een confrontatie met het familielid van dienst. Het opbouwen van deze tegenstand kan op een flink aantal manieren.

Er zijn story- en side-missies om te doen. De storymissies leveren een hoop RP (resistance points) op maar de side-missies zijn vaak net zo verhalend om te doen. Ook zijn er strongholds waar velen volgers van Eden's Gate zich ophopen die bevrijd kunnen worden, objecten in de wereld die vernietigt moeten worden en bijvoorbeeld vrachtwagens van de sekte die door het gebied heen rijden. Alles wat u doet om tegenstand te bieden aan de sekte brengt RP en u dichterbij de confrontatie. Het is niet zo dat u pas tijdens het grote gevecht de familieleden pas ziet. De resistancemeter heeft een aantal checkpoints waarbij de druk op u wordt opgevoerd en men probeert u te vangen. Als de sekte dat gelukt is heeft u weer even een momentje samen met de Seed-familie en dat zijn toch wel momenten om naar uit te kijken. De personages zijn goed neergezet en de sfeer op dit soort moment is vaak broeierig en beklemmend. Een sterk staaltje werk. Net als het landschap waarin de game zich afspeelt. Overal is wel iets te vinden en dat helpt u ook makkelijker naar het einde van de game te komen. Zo kwam ik twee echte redneckvissers tegen die in de avond uren gezellig een liedje zongen en wat wapens verkocht. Aandachtig heb ik staan luisteren.

Yippee-ki-technischeshit, motherfucker!

Het zijn dat soort momenten die Far Cry 5 echt de moeite waar maken. Het is heerlijk om door het landschap te lopen, rijden, vliegen, varen of welke manier van transport u ook kiest. Helaas werkt de wereld, in de versie op PC die wij speelden, niet altijd mee en brengt soms ook wat afbreuk aan de game. Regelmatig heb ik de game opnieuw moeten opstarten om bepaalde objecten niet zichtbaar waren of de game niet reageerde op mijn acties. Zo had ik vrij in het begin een kamp dat ik wilde bevrijden. Er stonden 4 á 5 tegenstanders om een gevangen genomen man heen. Ik schoot ze allemaal kapot, liep op de gevangengenomen man af en wilde deze bevrijden. Maar helaas reageerde de game niet op mijn input. Ik besloot een fasttravel actie te doen naar hetzelfde kamp. Na het laadscherm zag ik ineens drie gevangenen, wat meer tegenstanders en ik kon de opdracht wel vervullen.

In de game zitten ook specialists die u kunt meenemen op uw avontuur. Boomer, de hond, is er daar een van. Toen ik hem tegenkwam was hij opgesloten in een kooi met dikke kettingen er omheen. Op een notitie stond dat hij afgeleverd moest worden aan de overkant van de weg. Ik besloot, heldhaftige als ik ben, eerst de overkant even te bezoeken om verhaal te halen. Nadat alles en iedereen bloedend op de grond lag liep ik terug naar de kooi van Boomer en... hij liep los. De kooi was open maar dit had ik niet gedaan. Het is misschien zeuren om niks in uw ogen, maar het zonde dat dit net wat beleving weghaalt.

Een man die bij zijn overleden vriend staat te snikken is binnen 10 seconden zijn verdriet vergeten als u hem even aanspreekt. Het gesprek gaat over iets totaal anders en daarna loopt hij weg. Tegenstanders die op elkaar inrijden en uit schrik een halve minuut niks doen, items die nodig zijn voor een missie die pas na herstart van de game zichtbaar zijn en zo nu en dan is het onder de wereld uitkomen na het gebruik van een parachute ook geen uitzondering meer. Het is zonde dat dit soort dingen gebeuren in de game.

Yippee-ki-kopen, motherfucker!

Gelukkig zijn de technische hobbels te overzien door alles wat de game verder goed doet. Dat scheelt. De muziek bijvoorbeeld voegt enorm veel toe aan de sfeer die Far Cry 5 neerzet. Je hebt als speler echt het gevoel ergens terecht te zijn gekomen. En dat daar ook nog eens de hel los is gebarsten is voor iemand met een wapen in z'n hand alleen maar prettig. Overal zijn er plekken waar voertuigen en wapens gekocht kunnen worden en kunnen worden geüpgraded. Net als de open wereld zijn ook de perks vrij open. Er zijn er slechts een handje vol die elkaar opvolgen, maar de meeste zijn direct van het begin te kiezen, mits u er voldoende punten voor heeft verzameld.

En dan is er ook nog de Far Cry Arcade. Over de hele map zijn er arcadekasten te vinden waar u even een spelletje op kunt spelen. Dit kan ook gewoon van het hoofdmenu en is eigenlijk gewoon de multiplayer. Maar, er zijn ook singleplayer ervaringen. Team deathmatch, ieder voor zich of een soort singleplayer avontuur beleven kan allemaal in de arcade en ik moet zeggen dat ik blij verrast ben met een ander soort multiplayer, met wat meer mogelijkheden, dan de standaard. Ubisoft heeft voor mij de beste Far Cry-ooit neergezet. En dat is prettig. Daarbij is de gehele game ook nog eens te spelen in co-op als dat uw ding is. Samen in een bizarre vrachtwagen met dikke guns erop gemonteerd door de bossen rijden, springen vanaf de hoogste berg en kijken wie het verste komt of gewoon de storymissies spelen kan allemaal in co-op.

Far Cry 5 is een afwisselde game wat mogelijkheden betreft, al is 80% wel gepaard met het neerschieten van tegenstanders, maar doordat het soms een missie betreft waar iemand bevrijdt moet worden, soms het veroveren van een kamp en dan weer het terugbrengen van een gestolen voertuig voelt de game elke keer weer net iets anders aan door deze missie structuur. Voeg daar de prima personages aan toe, de heerlijke sfeer en muziek, min de technische problemen en u heeft een nette titel om de komende weken u mee te vermaken.

Far Cry 5 gespeeld op PC

8.3

Muziek, de wereld en de sfeer

9.0/10

Diverse missies

8.0/10

Prima multiplayer en volledig in co-op te spelen

8.0/10

Pluspunten

  • Door het goed toepassen van de muziek en grafische pracht een heerlijk wereld om in rond te lopen
  • Even geen zin om tegenstanders neer te schieten? Ga dan gewoon even racen, het kan allemaal
  • De vrijheid van de wereld en bijvoorbeeld de perks

Minpunten

  • Technische problemen op PC trekken de speler soms weg uit de beleving
  • Hoofdpersonages hadden best een grotere rol mogen krijgen
  • Laadtijden zijn soms wat lang

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!