Ni No Kuni II: Revenant Kingdom review

Het duurde even voordat we met Ni No Kuni II aan de slag konden. De game zou oorspronkelijk vorig jaar al zijn uitgekomen, werd tweemaal uitgesteld, maar is toch op 23 maart op het toneel verschenen. En hoe. Normaal bewaren wij onze mening voor het einde van de rit, maar nu kunnen we al zeggen dat als u enige interesse heeft in de game dit een prima tijd is om te stoppen met lezen en deze gewoon aan te schaffen. En wel om twee redenen. De eerste is dat de game echt heel goed is, op uiteraard wat minpuntjes na, maar dat het ook slim is om deze game te kopen als in u de toekomst nog Level-5 titels wil zien op consoles. Want de meeste games die men maakt komen enkel voor mobiel uit en daar hoort een game als Ni No Kuni II totaal niet op thuis. Meer liefde dus voor Level-5 zodat ze niet de consoles achter zich laten.

Herhaling van zetten

Als u het eerste deel op de PS3 gespeeld heeft kan ik u zeggen dat het begin van de game ongeveer overeenkomt. Roland, een van de hoofdpersonen uit deel twee, komt terecht in een andere wereld. In Ni No Kuni 1 zat daar een meer dramatische kant aan dan in het tweede deel, en Roland lijkt het ook allemaal minder een probleem te vinden dat hij uit zijn wereld is gerukt in een andere terecht is gekomen. Hij komt terecht in Ding Dong Dell. Een koninkrijk waar Evan, een jong ventje, aan de macht is. Maar dat duurt niet lang. Er wordt een coupe gepleegd en Evan is binnen niet afzienbare tijd koninkrijkloos. Roland, die de jonge koning redt, trekt samen met Evan op om een nieuw koninkrijk te stichten waar iedereen in vrede kan leven zonder oorlog of geweld.

En dat is ook direct uw doel in de game. Het stichten van een nieuw koninkrijk is geen makkie en dus moeten Evan en consorten de hele wereld over om allerlei klussen te klaren zodat meer en meer mensen het nieuw te stichten koninkrijk komen versterken. Het verhaal zelf is goed uitgewerkt. Of misschien moeten we zeggen de gehele wereld is goed uitgewerkt. Alles om Evan en Roland heen. De personages die u tegenkomt tijdens uw tocht zijn vermakelijk en hebben dikwijls een leuk verhaal om naar te... luisteren. Dat is namelijk wel een dingetje in de game; het is meestal een verrassing wanneer personages de zinnen echt uitspreken en u gewoon kunt luisteren, en wanneer de tekst alleen te lezen is. In sommige cutscenes is er wel gesproken tekst, soms komt het halverwege de conversaties ineens en op veel momenten hoort niets meer dan slecht een woordje of een kort zinnetje dat het gevoel van het personage uitdraagt. Zonde, dat is het zeker, want het had meer sfeer aan de game gegeven als alles gesproken was.

Waar Ni No Kuni II voor mij onder andere in uitblinkt is de variatie in gameplay. Deze bestaat niet alleen uit lopen, praten en vechten, maar bevat bijvoorbeeld ook een sectie met topdown puzzels, er zijn veldslagen die gehouden kunnen worden en u kunt aan uw koninkrijk bouwen. Al deze onderdelen hebben best nog wel iets om het lijf maar behoeven geen studies om ze onder de knie te kunnen krijgen. Het opbouwen van het nieuwe koninkrijk bestaat vooral uit het verzamelen van inwoners via side-quests, zodat deze een winkel of boerderij kunnen runnen. Als de geschikte poppetjes op de juiste plekken zijn gezet kan er research gedaan worden. Hierdoor worden de mogelijkheden uitgebreid, kunnen beter items gemaakt worden en de invloed van het koninkrijk wordt groter. En des te groter, des te beter. Zo werkt het ook in Ni No Kuni II. De veldslagen zijn niet mijn persoonlijke favoriet. Gelukkig zijn ze behoor optioneel en is alleen de eerste verplicht om het u uit te leggen en daarna om side-quests te vervullen. Bij deze veldslagen en tijdens het opbouw van uw rijk gebruikt u een andere muntsoort dan normaal. Deze kingsguilders verdient u alleen met het bouw van uw stad en paleis en zijn dus wel aan elkaar gekoppeld.

Van PS4 tot PS2

De grafische stijl en pracht zijn heerlijk in Ni No Kuni II. Alles oogt prima maar de performance op een basis PS4 laat op de overworld soms wel te wensen over. Deze voelt van tijd tot tijd wat stroperig en stotterend aan. Het andere probleem met de overworld is dat de grafisch stijl hier anders is dan de rest van de game, en die komt ook terug in de veldslagen. De personages lijken wel van de PS2 af te komen, of wellicht de Gamecube. Het voelt anders. Raar. Alsof het er niet bijhoort. Het is niet lelijk, maar past niet bij het beeld van de rest van de game. Dat is zonde. Ook de intro van de game stotterde wat op de PS4, iets dat voor mijn gevoel totaal niet zou hoeven. Het zijn geen grote minpunten, maar het doet allemaal net een klein beetje afbreuk aan de game. Daarnaast zijn er bepaalde textures die op de PS4 van behoorlijk lage kwaliteit zijn dat ze afbreuk doen aan de wereld.

De steden in Ni No Kuni II zijn net als de rest van de game boeiende plekken om in rond te lopen. De personages zijn zoals gezegd stuk voor stuk goed uitgewerkt en het is dan ook geen straf om een uurtje rond te lopen en te praten met deze volkeren. Om een voorbeeld te geven, al wil ik niets spoilen, is er een stad waarbij Lady Luck alles bepaald. Hier staat een groot standbeeld met een dobbelsteen. Hoe de dobbelsteen rolt, dat is de uitkomst voor de beslissing die genomen moet worden. Dit soort zaken zijn heerlijk bedacht en bieden tijdens het spelen een hoop genot. Elke stad heeft zo zijn of haar eigenaardigheden en dat houdt de game fris.

Een van de belangrijkste onderdelen van een RPG is het battlesysteem. En dat is in Ni No Kuni II behoorlijk goed uitgewerkt. Het is een actief, ram-op-de-knoppen-systeem waarbij in een bepaalde cirkel rondom de tegenstanders kunt lopen en rennen. Om schade aan te richten met uw wapens kunt u kiezen uit een snelle aanval en een langzamere. De langzame brengt uiteraard meer schade toe aan de tegenstanders dan de snelle, maar maakt u ook langer kwetsbaar. Ontwijken kan door te rollen. Tijdens de rol bent u even onschendbaar en dat doet gelijk een beetje denk aan Dark Souls. Dat is het niet, maar toch. Naast deze basis acties heeft u ook de beschikking over spells. Magie. Er zijn verschillende soorten spells te koop en om deze te gebruiken heeft u mana nodig.

Allemaal vrij basis dus, maar er zitten wel wat extra zaken aan deze basic-RPG gevechten. Zo kunt u drie wapens koppelen aan een ring die de wapenband heet. Het schakelen tussen deze wapens kunt u automatisch laten doen, handmatig of semi. Tijdens het vechten bouwt zich een percentage op naast het wapen dat voor extra damage zorgt als u een spell aftrapt. Bij het automatische systeem wisselt uw personage daarna van wapen zodat altijd het vechtijzer met het hoogste percentage gebruikt wordt.

In de eerste game werd u bijgestaan door zogeheten Familiars. Dit waren wezentjes die u kon vangen en toegevoegd waarde hadden tijdens gevechten. In Ni No Kuni II zijn deze vervangen door Higgledies. Deze getekende misbaksels komt u vrij in het begin van de game tegen en blijken er in veel uitvoeringen te zijn. Ze hebben per soort vier eigenschappen die u kunnen helpen in gevechten. Sommige geven u een kleine boost, andere vallen de tegenstanders continue aan en weer andere hebben de mogelijkheid om zo nu en dan een heal af te trappen als u ze daar de opdracht voor geeft. Eerlijk? Ik vond de Familiars een stuk leuker en schattiger dan de Higgledy. Maar de mogelijkheden van de Higgledies zijn vele malen groter. Ook onderling kunnen ze synergy hebben waardoor het spelen met de verschillende soorten best wat voordeel kan geven.

Ni No Kuni II: het einde is nog lang niet in zicht

We zijn er eigenlijk nog lang niet. Er zitten nog veel meer zaken in Ni No Kuni II die ik u zou willen uitleggen, maar eens moet er ook een einde komen aan een review. Ik heb het bijvoorbeeld nog niet gehad over de Tactic Tweaker, de Hero Higgledy of de Dreamdoors. De manier waarop u bijvoorbeeld door de wereld kan reizen en de non-battle spells die er zijn. Maar ik denk dat het inmiddels wel duidelijk is. Als u zich op dit moment nog steeds afvraagt of Ni No Kuni II wel een game voor u is, dan gaan de niet besproken elementen u niet overhalen. Als u er inmiddels wel uit bent nodig ik u graag uit om de eerste stappen te zetten in de strijd naar een wereld zonder oorlog en vol met liefde. Kingmakers, ahoy!

Ni No Kuni II: Revenant Kingdom gespeeld op een basis PS4

8.7

Een sfeervolle wereld

8.0/10

Diverse soorten gameplay

9.0/10

Uren plezier, ook na uitspelen verhaal

9.0/10

Pluspunten

  • De personages, de steden, de gesprekken en de muziek zorgen voor een onderdompeling
  • Niet alleen lopen, praten en vechten, maar ook het bouwen van een koninkrijk
  • Geen grind zoals in het eerste deel en ook zonder tweaken goed te spelen

Minpunten

  • Helaas is de game niet volledig gesproken en is het onvoorspelbaar wanneer er wel voice is
  • De overworld past grafisch gezien niet bij de rest, sommige textures zijn echt lelijk
  • Veldslagen zijn het minst leuke onderdeel van de game

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!