The Evil Within 2 review

De gouden jaren van de survival horror-games vond plaats eind jaren 90 en begin van 2000. Op de PlayStation 1 zagen we games als Resident Evil en Silent Hill. Clock Tower en Fatal Frame waren ook goede survival horror-games. Het genre bloeide op en groeide uit tot iets waar ik zelf een hoop plezier aan beleefde. In spanning een hoekje om sluipen, schrikken, en zorgen dat je met één kogel in je pistool langs een stel monsters kon komen. De afgelopen jaren was het allemaal iets minder. Resident Evil 7 was goed, Alien: Isolation ook en The Evil Within was ook een meer dan prima game, maar met een titel zoals Outlast maak je mij toch niet blij. Sure, het jaagt je de stuipen op het lijf, maar wegrennen en verstoppertje spelen is niet mijn ding. Daarom was ik blij dat The Evil Within 2 uitkwam vorige week.

Dit is het geluid van mijn STEM

Het is niet nodig om The Evil Within gespeeld te hebben. Maar zoals bij alle vervolgen is het wel prettig voordat u aan deel twee begint. Wellicht is het bekijken van een story-video van het eerste deel wel slim. Deel twee speelt zich een aantal jaar na het eerste deel af, heeft geen enorm lange intro en verhaal en druk u vrij snel weer de wereld in van STEM. U bent Sebastian Castellanos. Een detective die in het eerste deel een horrorverhaal overleefde dat zich afspeelde in het hoofd van psychopaat waarvan het lichaam al was afgestorven. Door gebruik te maken van een machine, genaamd STEM, werd zijn brein in leven gehouden en konden mensen in zijn wereld geplaatst worden. Als u nu verbaast naar uw schermpje zit te kijken weet je zeker dat het slim is even een achtergrondvideo te bekijk van het eerst deel.

In The Evil Within 2 gaat Sebastian terug de wereld van STEM in. Na de horror uit het eerste deel zou geen weldenkend mens dit nog doen, maar hij krijgt te horen dat zijn dochtertje in de wereld van STEM vast zit. En aangezien hij dacht dat ze was omgekomen in een brand en pas zes jaar is, heeft hij eigenlijk weinig keus. Hij staat op en laat zijn alcohol achter zich en gaat mee naar Mobius, het bedrijf dat achter STEM zit. Daar neemt hij plaats in de machine en krijgt hij te horen dat hij onderweg zal zijn naar Union, een denkbeeldig dorpje, waar een groep Mobius-agenten zoek is geraakt op zoek naar zijn dochtertje. Lily is namelijk niet alleen de dochter van Sebastian, maar ook de Core waarop STEM draait.

Ondanks dat het begin van The Evil Within 2 geen enorm verhaal heeft, zit er best wat achtergrond informatie in de game zelf. Ook informatie over wat er zich heeft afgespeeld in de game is voldoende aanwezig mits u daar als speler voor kiest. Bij het binnentreden van Union komt u er namelijk achter dat TEW2 een redelijk open game is. Waar het eerste deel wat benauwder was opgezet is dat in Union totaal niet aanwezig. Er zijn redelijk wat gebouwen die u kunt betreden en daardoor ook een hoop kleine side-quests. Deze zijn uiteraard optioneel, maar zorgen er wel voor dat u beter voorbereid ten strijden trekt. Ze bestaan uit het bekijken van memories, vinden van dia's en bijvoorbeeld upgrades of ammunitie. Mocht hier totaal geen trek in hebben kunt u direct naar het hoofddoel lopen. Ook verderop in de game heeft u hier de keuze toe. Het verkort echter wel de speelduur met een ruime 10 uur (schat ik) als u puur en alleen de mainstory volgt. En dat zou behoorlijk zonde zijn. De sfeer in The Evil Within 2 is namelijk heel erg goed en het zou zonde zijn als u hierdoor heen zou willen blazen om er zo snel mogelijk vanaf te zijn. Want dat is de game zeker niet waard.

Ik ben een survival ninja

Omdat in Union alles redelijk open is ben ik als een ninja die om zijn prooi heen cirkel. Ik kijk goed wat de patronen zijn van de tegenstander. Zijn het er meerdere dan ben ik zomaar een tiental minuten bezig om te bekijken hoe alles in elkaar steekt en hoe ik ongezien iedereen kan afslachten en na de slachtpartij met zo veel mogelijk kogels weer wegloop. Want die zijn in het begin nog al schaars. Hierbij merk ik wel dat de spanningsfactor iets minder is dan bij het eerste deel. De open wereld geeft aan de ene kant veel meer mogelijkheden, maar het neemt ook wat van de spanning weg. Als speler kan je namelijk wegrennen. En ren je ver genoeg weg dan geven tegenstanders het op. Hoe groot ze ook zijn.

In Union zijn er safehouses waar de game veilig opgeslagen kan worden, koffie gedronken om uw leven weer aan te vullen, items gecraft kunnen worden en terug gegaan kan worden naar het kantoor van Sebastian. In het kantoor is er de mogelijkheid om Sebastian uw persoonlijke draai te geven. In de game vindt u overal groen slijm. Dit slijm kan gebruikt worden om uzelf te upgraden. Meer hitpoints, minder terugslag bij het afvuren van uw wapen of meer stamina zodat u langer kun (weg)rennen. Deze upgrades geven u in de game ook echt het gevoel dat het iets uithaalt, en dat is prettig. Ook wapens zijn te upgraden met gewonden weapon parts. Zoals gezegd kunt ook craften aan een werkbank, of midden in het speelveld. Maakt u gebruik van de laatste mogelijkheid zijn er meer ingrediënten nodig dan aan de werkbank, maar het is mogelijk als u in de penarie zit.

De game begint open, maar neemt na ongeveer de helft van de game een meer gesloten en benauwde vorm aan. De openheid van Union wordt ingeruild voor een beklemmende omgeving. En zonder met spoilers te gooien neemt de game ook een behoorlijk andere wending aan. In de praktijk kan dit goed en slecht uitpakken. Bij sommige games lijkt het wel of er twee teams een stuk hebben zitten maken die aan elkaar worden geplakt, maar in het geval van The Evil Within 2 is dit niet zo. Ja, er is een verandering merkbaar. Maar deze is zeer welkom. Zeker ook omdat er heel veel gave stukken in het tweede deel zitten die echt wel indruk maken.

Sowieso heeft de gehele game een goede sfeer en doet men op grafisch vlak hele boeiende dingen. Gedeelte van het speelveld die ineens omdraaien, een stukje first person dat erg tof is om te spelen en een aantal andere zaken die u echt zelf moet beleven en niet van mij moet lezen in deze review. Ondanks alle positieve geluiden zijn er ook wat mindere. Het grootste minpunt van de game is de technische kant. Ondanks dat de game op mijn PC prima draaide is het een hele klus om items op te pakken. Sebastian kan ze bijvoorbeeld pas oppakken als de kist waarin ze zaten volledig verdwenen is na het kapotslaan. Een tweede item direct oppakken lukt ook niet, daar moet iets van tijd tussen zitten.

Sebastian kan zich verschuilen in bebossing. Dat werkt prima, behalve als dit in een heg is. Kleine lage bosjes zijn geen probleem maar zodra je een heg in duikt kan je met de camera er meestal niet omheen kijken en heb je geen idee waar de tegenstanders lopen. Wellicht is dit een manier geweest van de ontwikkelaar om meer spanning toe te voegen, maar dit werkt alleen maar averechts. Ook lijkt het soms, maar ik vond het lastig om er de vinger op te leggen, dat mijn niet raken van een tegenstander niet aan mij lag. Ik speelde de game op de PC, met controller en uiteraard zonder aim assist, maar als ik toch echt mijn pijlen gericht had op een tegenstander en een harpoon afvuurde gingen deze voor mijn gevoel veel te vaak mis. Wellicht lag het aan mij en doken de tegenstanders net op tijd weg, maar het gebeurde met enige regelmaat.

The Evil Within 3

De wereld die Tango Gameworks en Bethesda hebben neergezet is er een die nog voor vele avonturen kan zorgen en ik hoop dan ook echt dat er een derde deel komt. The Evil Within 2 is niet perfect. De technische mankementjes hadden best opgelost kunnen worden en iets meer werk aan de gesprekken die Sebastian voert met personages die hij tegenkomt had ook geen overbodige luxe geweest. Deze zijn nog al akward en zijn inlevingsvermogen is werkelijk 0. Maar dit weegt allemaal niet op tegen het plezier dat de game met zich meebrengt. Het is minder schrikken dan het eerste deel, maar in de tweede helft van de game komt deze echt goed tot haar recht. De bizarre, alles is mogelijk, situaties volgen elkaar op en dit geeft het echt idee dat men bij Tango nog lang niet klaar is met de werelden die in STEM bedacht kunnen worden.

The Evil Within 2 - Gespeeld op PC

The Evil Within 2 - Gespeeld op PC
8.3

Sfeer creëren

9/10

Open gedeelte van de game

8/10

Oldskool Evil Within gedeelte

9/10

Pluspunten

  • Geen herhaling van zetten uit het eerste deel
  • Sfeer en bizarre situaties houden de speler scherp
  • Uitdokteren van situaties met weinig kogels zijn bevredigend

Minpunten

  • Op technisch vlak viel er nog wel wat te verbeteren
  • Minder spanning in de open wereld stukken
  • Sebastian moet iets aan zijn sociale skills gaan doen

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!