Het was rennen geblazen. Op de dinsdag, de eerste dag van de Gamescom, had ik een afspraak om 10:00 uur. Bij Bethesda. Ik zou daar The Evil Witin 2 spelen. Dat is gelukt, maar van het uur bleef er echter slechts 45 minuten over. Ik wist namelijk niet dat de poortjes voor de pers al om 09:00 uur open gingen. Voorheen was het 09:00 open en direct begonnen de afspraken. Nu ik om 10:00 uur een afspraak had dacht ik dat alles verschoven was en dus pas om 10:00 uur naar binnen kon. Ik kan u zeggen dat dit het minst boeiende stukje tekst was van dit artikel, al komt het rennen wel overeen met de game, maar de rest van wat ik beleefd heb tot aan 11:00 uur was vele malen boeiender.

Bij binnenkomst stapte ik een zeer donkere ruimte binnen waar enkel een rits aan monitoren stonden te knipperen. Ik nam plaats, zette de koptelefoon op en werd door de aanwezige dame geïnstrueerd. Ik was er klaar voor. In The Evil Within 2 gaat het verhaal verder waar het eerste deel ophield, maar zonder deze te hebben gespeeld kunt u op 13 oktober gewoon aan de slag met dit deel. In The Evil Within 2 neemt u wederom de rol aan van Sebastian Castellanos die ditmaal samen moet werken met MOBIUS. Deze organisatie zorgde voor de ellende van de eerste game, maar Sebastian heeft weinig keuze als hij zijn dochter wil redden. Deze zou overleden zijn maar blijkt nog te leven. Dit is de reden dat hij wederom in de STEM-machine plaatsneemt om zo in een wereld van gedachten en herinneringen te stappen, dezelfde die de horror van het eerste deel veroorzaakte.

De demo begint in chapter twee. Inmiddels is hier een gameplaytrailer van die u hieronder kunt bekijken. Na een stukje lopen en mijzelf verbazen over zeer beklemmende sfeer die men wederom heeft neergezet kom ik een dame met zesmiljard armen en zagen tegen. Rennen is de enige optie en dat doe ik dan ook. Ik ben onderweg naar een stadje genaamd Union. Onderweg naar Union kom ik een huis tegen waar ellende is. Natuurlijk reflecteert deze ellende zich ook op mij en daar zag ik dat als ik doodga de tegenstanders veranderen. Niet van locatie, maar wel van uiterlijk. Deze zijn wat kracht en abilities gelijk, maar het is wel tof dat ze uitwisselbaar zijn.

Eenmaal aangekomen in Union, wat later als hub blijkt te functioneren, kom ik een aantal SWAT leden van MOBIUS tegen die het allemaal net niet redden op een techneut na. Want nerds zijn de superhelden van vandaag de dag! O’Neal is zijn naam en hij is daar om de core te herstellen. Jij bent daar om Lily, je dochter te vinden, en op die manier lijkt het erop dat jullie elkaar moeten helpen.

Wat opviel is dat het grafisch een enorme boost heeft gehad ten opzichte van de vorige game en dat de besturing van het eerste deel nu de alternatieve besturing blijkt. Blijkbaar werkte deze voor sommige spelers niet en is een meer third person action-besturing prettiger. Verder is er veel aangepast/verbeterd van het vorige deel en zijn er veel onderdelen terug te vinden uit deel één. Zo is er de mogelijkheid om ammo en upgrades te craften, zijn er special powers en is stealth nog steeds een belangrijk onderdeel van de game. De game handmatig opslaan gebeurt op terminals die u zo nu en dan vindt, de spiegels zijn terug (als u het eerste deel speelde weet u waar ik het over heb) en is ook Tatiana en haar ziekenhuis weer van de partij. Een toevoeging zijn de dia’s die u kunt vinden en meer background geven door middel van flashbacks en een politiebureau met een zwarte kat.

Er is een hoop “meer van hetzelfde” uit het eerste deel en normaal zou je dat veroordelen, maar in dit geval niet. The Evil Within 2 is zonder meer de game waar ik meest naar uitkijk dit najaar. Het lijkt beter en groter te worden dan het al was, er zijn interessante nieuwe ideeën (sommige heb ik niet zelf kunnen spelen door tijdsverlies maar werden mij wel verteld) en het ziet er ook allemaal nog eens super goed uit. Dat ik ongetwijfeld in volle spanning met een controller in mijn handen zal zitten staat als een paal boven een plas bloed.