Redeemer review

Een monnik die alles kort en klein slaat, met stoelen en brandblussers gooit, gemuteerde mensen door een zaagtafel drukt en met een shotgun het gezicht van tegenstanders afschiet. Het klinkt misschien als iets voor een Tarantino-film, maar in dit geval komt het uit Rusland, is het ontwikkelt door Sobaka Studio, is het uitgebracht voor de PC en heet het Redeemer. Het is een indie-game, maar dat vermoeden had u al, en het is redelijk gewelddadig. Wellicht had u dit nog niet door, maar het is echt zo. De monnik in het verhaal bent u en het slaan, schoppen en schieten mag u ook doen. En dat is in het begin best aardig. Maar zoals het spreekwoord zegt...

Goed begin is het halve werk

Een goed begin is inderdaad het halve werk, maar met Redemeer lijkt men ook half werk te hebben afgeleverd. Niet omdat de game niet volledig is, of omdat er features missen, maar de game heeft een behoorlijk probleem met de manier waarom men nieuwe gameplaymechanics toevoegt tijdens het spelen. Maar, dat straks, laten we het eerst eens hebben over het verhaal. Een game zoals deze zou eigenlijk met een slap verhaal prima wegkomen, en dat heeft het dan ook. U neemt de rol aan van een ex-elite soldaat die klaar is met de gevechten, dood en verderf. En dus besluit hij het klooster in te gaan. De rust is echter niet voor eeuwig en zijn voormalige legerbuddy komt hem met een groep van soldaten opzoeken.

De reden voor het bezoek is in het begin onduidelijk, maar later in de game leren we dat de groepering op zoek is naar iemand, een monnik toevallig, met bepaalde eigenschappen voor een experiment. U mag geen één keer raden wie dat zou kunnen zijn. Kunnen. Omdat u dit geweld dat u en uw naasten wordt aangedaan niet over uw kant kan laten gaan balt u de vuisten, trekt u uw sportschoenen aan en begint de vechtpartij tegen de slechteriken.

Om te knokken heeft een aantal mogelijkheden. U kunt slaan op één doelwit, schoppen op een groep, rollen, blocken en finishen. Hier bovenop kunt u gebruiken maken van wapens. De wapens zijn opgedeeld in schietijzers of melee-wapens. Onder die laatste vallen messen, hakbijlen en bijvoorbeeld ijzeren staven. Beide type wapens zijn beperkt bruikbaar. Kogels raken op en de handwapens gaan naar een aantal keer gebruiken stuk. U kunt dus nooit heel lang met wapens rondlopen. Er liggen er in Redeemer voldoende, en dus is dat prima opgevangen, maar soms zou je willen dat die fijne hakbijl wat langer te gebruiken is. Mocht u echt een monnik willen spelen kunt ook wegrennen of stealth kills uitvoeren. De stealth kills werken niet op alle tegenstanders, sommige zijn te sterk, en ook zijn er kills mogelijk door gebruik te maken van de omgeving. Een simpele druk op de knop zorgt voor een insta-kill die dan ook nog eens bloederig in beeld komt.

Al deze mogelijkheden worden aan het begin van de game geïntroduceerd. En daar lag voor mij ook het grootste probleem met deze game. Nadat deze uitgelegd zijn is er geen vernieuwing meer en wordt de game, ondanks dat deze geen tientallen uren duurt, heel snel oud.

Redeemer; meer van het zelfde wat al meer van hetzelfde was

Ja, dat is het grote probleem met Redeemer, de game doet niets nieuws en daardoor voelt de game al vrij snel oud aan. Nu kost de game geen zestig euro, maar bent u voor nog net geen vijftien euro klaar op Steam, maar toch slaat de klad erin. Er alleen in het begin nieuwe wapens, mogelijkheden en tegenstanders bij. Daarna stopt het met toevoegen en kent u na vier uur spelen alles wel zo'n beetje. Om het gevoel van "ken-ik-al" nog eens wat aan te stampen is er ook een arena waarin u waves van tegenstanders op u afkrijgt en die u moet zien te overleven.

Om er voor te zorgen dat u minder snel ligt dood te bloeden heeft de game de mogelijkheid om hitpoints terug te winnen door finishers te gebruiken op bepaalde tegenstanders en door de omgeving te gebruiken. Dit kan voor sommige spelers een welkome toevoeging zijn, want Redeemer is geen vinger-in-de-neus-game. Er zit best een bepaalde mate van pittigheid in. Soms wordt de game ook wat moeilijker gemaakt omdat sommige tegenstanders ineens door muren heen kunnen schieten, maar u zelf niet. Ook zijn sommige checkpoints zo geplaatst dat doodgaan bij een baas uw een flink stuk terugzet. Om het af te toppen is de AI ook niet altijd even snugger. Sommig stealth kills zouden niet gemaakt kunnen worden en het lijkt dan wel of de tegenstanders soms de ogen dicht hebben.

Op het grafische vlak scoort Redeemer voldoende en de gameplay voelt ook goed en soepel aan. De combat werkt goed en wat kleine dingen zoals het afrukken van ledematen om er daarna mee te slaan zijn grappig, maar verder niet echt bruikbaar. Het doet iets aan extra damage, maar dat is verre van voldoende. Redeemer valt met al deze min- en pluspunten in de categorie "leuk-voor-een-uurtje". En dat is wellicht prima als u daar fan van bent, misschien is dan zelfs de hardcore-mode in de game iets voor u. Maar om u avonden mee te vermaken, wat al niet kan omdat de game niet super lang is, raden wij u toch echt aan een andere kant op te kijken.

Score:67%
  • Snelle actie
  • Uitdagend
  • Toffe finishers
  • Soepele gameplay
  • Game wordt snel herhalend
  • Sommige bugs en glitches
  • Relatief kort
  • Arena voegt weinig toe
  • Uitgever: Gambitious Digital
  • Ontwikkelaar: Sobaka Studio
  • Beschikbaar op: PC
  • Review gespeeld op: PC

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!

  • Dave Janssen

    Is deze game niet net zo gewelddadig als Hatred? En ook qua de rest doet de game erg aan Hatred denken. Het lijkt er verdomd veel op.

    Anyways, deze Hatred rip-off vind ik er helemaal niet interessant uitzien. De user reviews geven aan dat ze het spel allemaal binnen de 2-4 uur uitgespeeld hadden. En al die tijd ben je maar wat stompzinnig op de knoppen aan het drukken. De score van 67 hier is wat hoog IMO.

    Voor 15 euro kun je op steam zoveel beters kopen…

    • Wat Hatred bijzonder maakte, is het feit dat je onschuldige burgers aanvalt – niet getrainde militairen. Het geweldsniveau en de weergave daarvan kan hetzelfde zijn, maar het geeft het toch een andere lading.

    • Ja maar jij vind graphics ook het belangrijkste aan een game dus je kan je afvragen hoe serieus en onderbouwt we jouw mening moeten vinden als het gaat over een eerlijk oordeel.

      • Dave Janssen

        Nooit gezegd dat graphics het belangrijkste zijn. Heb je misschien een citaat ofzo?

        Ik kijk naar heel veel dingen. Ten eerste moet een game fun zijn. Ten tweede houd ik van veel mogelijkheden en uitgebreide games. Production values zijn ook belangrijk voor me, omdat die gewoon bijdragen aan de experience. Maar er zijn zat games die lichtjes achterlopen qua productiewaarden maar toch gewoon ongelooflijk leuk spelen.

        Infinite minigolf vind ik gewoon niks aan. Klaar. Had het betere graphics gehad, had ik er waarschijnlijk nog steeds niks aan gevonden.

        Vind jij alles leuk wat op de TV komt? Of vind je iedere serie van Netflix leuk? Moet je om iedere komedie even hard lachen? Soms moet je gewoon zeggen: let’s agree to disagree. Niet iedereen is fan van dezelfde dingen.

  • Lijkt mij best een leuke game om eens op te pakken t.z.t.