Final Fantasy XII: The Zodiac Age review

Final Fantasy XII kwam in 2007 uit voor de PlayStation 2. Destijds speelde ik de game een twee uurtjes en legde hem weg. De reden hiervoor was dat ik het battlesysteem, dat ik destijds bestempelde als een actiefsysteem, totaal niet aantrekkelijk vond. Ik wilde het turn-based systeem dat ik uit Final Fantasy X gewend was. Dat maakte de games voor mij leuk. Niet een systeem met lijntjes en rondlopen rondom je tegenstander. Zonde, maar ik sloeg de game over. Een game uit een reeks waar ik vanaf deel 7 tot en met 10 heel veel plezier mee had gehad. Later speelde ik de eerdere delen en beleefde daar ook veel plezier aan. Maar 12? Nee, 12 was hem niet. Totdat ik afgelopen week begon aan Final Fantasy XII: The Zodiac Age. En deze heeft mijn beeld van de game totaal omgegooid.

Zodiac of Zodiac niet?

Final Fantasy XII werd dus in 2007 uitgegeven in Europa, maar in Japan was de game al bijna een jaar uit. De Japanlanders kregen in 2007 nog een rerelease waarin het Zodiac systeem werd toegevoegd. Dit allemaal tezamen, met betere graphics, mooier en fris geluid, kortere laadtijden en een auto-save functie en de balans van de game is aangepast zodat deze makkelijker is. Alle punten zijn natuurlijk een verbetering, zeker de korte laadtijden en de auto-save functie, maar dat de game makkelijker is geworden (ondanks dat ik lastig kan vergelijken) is natuurlijk geen pluspunt. De grafisch oppoetsbeurt is behoorlijk goed gelukt. Natuurlijk ziet het er niet uit als een PS4 game van vandaag de dag, maar nog steeds is er heel goed naar te kijken en stoort het nergens dat het een oude game is in de remastersausja.

De audio is te schakelen tussen de oude originele muziek en opnieuw ingespeelde door een orkest. Vanzelfsprekend is de nieuwe muziek een stuk aangenamer voor het oor, maar mocht u gehecht zijn aan de audio tracks dan is het schakelen slechts een menu optie. De Engelse stemmen zijn minder prettig voor het oor. Gevoelloos is wellicht het meest toepasbaar en het geeft daardoor niet echt leven aan de game. Gelukkig zijn alleen de cutscenes gesproken en is de rest pure tekst, maar echt tenenkrommend slecht is niet.

Het verhaal van Final Fantasy XII: The Zodiac Age is er een die we vaker gezien hebben in Final Fantasy-games. Onlangs nog in deel XV. Er is oorlog en rivaliserende landen vallen elkaar aan. Tussen al het geweld liggen twee kleine landjes genaamd Dalmasca en Nabradia. Deze worden bezet door de Empire en uiteraard zijn er rebellen die hier tegenin gaan. Buiten dat is er de lokale bevolking van Rabanaste, een stadje in Dalmasca, krijgt een nieuwe Consul. Deze wordt er door de Empire neergezet om te heersen over de stad en daar begint het grote avontuur voor Vaan. Vaan is het personage dat u mag besturen. Hier voorafgaande zit nog een prologue, maar daar ga ik u niets over vertellen. Het verhaal van FFXII is goed gevuld en regelmatige cutscenes geven veel body aan het verhaal en zorgen voor constante ontwikkelingen. En dat is prettig. Is het wel zo dat u redelijk moet opletten, want benamingen van landen, steden en rangen vliegen u om de oren. Daarnaast zijn er ook nog groepen huurlingen en sky pirates, dus het is een drukke bedoening.

Maar als u een beetje oplet dan is het prima te begrijpen allemaal. De cutscenes zijn volledig gesproken, zoals eerder gezegd, en de rest mag u zelf lezen en dat wisselt elkaar soms op vreemde moment af.

Battle uw weg door Dalmasca

Eerder in deze review gaf ik al aan dat ik Final Fantasy XII destijds op de PS2 had weggelegd. Het battlesysteem beviel mij toen niet, maar nu, wetende wat deel vijftien heeft gedaan, begon ik er met frisse moed aan. En ik moet toegeven dat het een heel ontspannen systeem is. Bij het tegenkomen van een tegenstander kiest u, terwijl de game pauzeert, uit attack vanuit een onscreen menu. Mochten er meerdere tegenstanders zijn dan kiest u welke tegenstander u wilt aanvallen en druk op X. Vanaf dat moment gaat het eigenlijk vanzelf. Er verschijnt een blauwe lijn zodat u ziet wie u aanvalt. Als tegenstanders u of andere aanvallen wordt dit aangegeven met een rode lijn. In het begin misschien even verwarrend, maar dat went vrij snel.

Waar de echte kracht het het systeem in zit zijn de Gambits. Voor elk personage in uw party zijn Gambits in te stellen. Uw bestuurt de leden van uw party niet, deze vechten zelf, maar door Gambits in te stellen kunt u wel bepalen wat ze doen. In principe zijn deze Gambits gewoon triggers. Zo kunt u instellen dat een lid van uw party alles aanvalt dat in uw buurt komt, of dat ze pas aanvallen als u dat doet. Er zijn regels te maken dat er een heal moet plaatsvinden als een lid van de groep onder de 50% van de hitpoints komt. Of dat een medereiziger een cure moet krijgen als deze poison heeft toegediend gekregen. Elke partymember heeft standaard twee regels beschikbaar, maar die zijn uit te breiden via een licence.

De personages die u tegenkomt, en uzelf daar bij ingesloten, hebben geen classes. Nog niet. Deze kunt u allemaal bepalen door middel van het Zodiac-systeem. Hier is een keuze te maken uit twaalf verschillende classes. Elk class heeft natuurlijk zijn mogelijkheden, wapens, spells en armor die u kunt gebruiken. Deze skills kosten punten, die u verdient door gevechten aan te gaan en in level te stijgen, en zijn verdeelt over een schaakbord. Zo kunt u niet direct alles kopen, maar moet u de verschillende vakjes kopen met punten om zo verder het bord op te kunnen. Spells die u vrijspeelt zijn ook niet direct beschikbaar en moeten in een shop gekocht worden op dezelfde manier als armor en wapens.

Al deze systemen bij elkaar, en de opzet van de game, maken dat Final Fantasy XII: The Zodiac Age nog steeds prima te spelen is. Ik betrapte mezelf erop dat ik er meer uren in bleef steken de afgelopen dagen. Het voornemen is dan ook dat te blijven doen. Natuurlijk zijn er wel wat problemen met de game, waarvan de camera toch wel de grootste is. Deze verplaatst zich soms naar onmogelijke hoeken waardoor er af en toe geen zicht meer is op wat er gaande is. Ook zijn er sommige gebieden waarin extreem veel doodlopende gangen zitten. Zo bestaan er gangen die doodlopen en waar niet eens deuren te vinden zijn. Welke architect heeft dit ontworpen? Dat soort dingen voelen aan als onnodig exploratie van... niets exploreerbaars. Het verhaal kan soms wat overweldigend overkomen door namen en rangen, maar verder is het meer dan prima vertoeven, blijft het weer een remaster voor de PS4, maar is het uw tijd zeker wel waard.

Score:85%
  • Grafisch best te pruimen
  • Laadtijden en auto-save
  • Systemen werken goed
  • Voldoende afwisseling
  • Verhaal soms wat onduidelijk
  • Camera met ADHD
  • Voices wat gevoelloos
  • Doodlopende ruimtes
  • Uitgever: Square Enix
  • Ontwikkelaar: Square Enix
  • Beschikbaar op: PlayStation 4
  • Review gespeeld op: PS4

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!

  • Dave Janssen
    • JCDenton

      *schijt

      • Dave Janssen

        Ok, ik begrijp dat ik de Final Fantasy fans te zeer op de tenen trap. Maar ik redeneerde puur vanuit mijn eigen perspectief. Ik heb nog nooit een titel uit deze reeks gespeeld, en ben zelf echt een liefhebber van goede graphics. Dus deze titel weet mij niet over de streep te trekken zeg maar.
        Puur vanuit mezelf beredeneerd vind ik 50 euro voor een remaster sowieso prijzig hoor.

        Indien jij minder geeft om graphics en misschien een fan bent van deze spelreeks hoef je je door mij toch niet tegen te laten houden??

        En nee, ik ben niet Akabei of Svennusmax of wie dan ook. Heb nooit onder een andere naam gepost. Onthoudt dat nu maar.

        • Nee hoor je trapt niemand tegen de schenen. Alleen denk ik dat je mis gaat als je deze game op graphics gaat beoordelen.

          • Dave Janssen

            Ok, kan zo zijn. Heeft er mee te maken dat ik zelf zo’n graphics-freak ben denk ik, plus ik nog nooit eerder een Final Fantasy game heb gespeeld, en de gameplay me dus ook niet veel zegt.
            Deze laat ik dus links liggen. Maar mocht Final Fantasy 15 nog naar de PC komen, daar zou ik wel in geïnteresseerd zijn. Dit nieuwsbericht is wel positief wat die kansen betreft: http://www.express.co.uk/entertainment/gaming/774907/Final-Fantasy-15-PC-Final-Fantasy-7-Remake-PS4-Pro

          • Ja dat kan wel kloppen maar je kan een remaster niet beoordelen op graphics (want dat was nu de hele discussie). Het is een PS2 game en je kan het al helemaal niet vergelijken met de games van nu. Of je nou wel of geen fan bent van de serie. Overigens vind ik het hele remaster/ remake gezeik een enorme smet hoor.

          • Dave Janssen

            Kan ik t dan wel beoordelen op de prijs? Ik vind 50 euro voor een geupgrade ps2 game gewoon te duur.

          • Absoluut. Remakes zouden ze gratis beschikbaar moeten maken of in de vorm van een Netflix dienst voor een heel klein bedrag. Maar goed, zolang al dat klootjesvolk het blijft kopen blijven ze dit doen. lekker veel verdienen en weinig werken. Ze zouden gek zijn als ze het laten liggen.

      • General Dripple

        Iedereen hier is raar…

        • Alfred E. Neuman

          Iedereen is gek, behalve ik.

          Aldus de dorpsgek.

  • Zer0_Eight

    Krijg vandaag de steelbook editie binnen van deze! Zin an!