The Elder Scrolls Online: Morrowind review

De wereld van de MMORPG's heeft mij altijd getrokken. Al sinds 1999 speel ik af en aan MMORPG's. En als het aan is, dan is het ook vaak dik aan geweest. Niet af en toe een paar uurtjes, maar met games als EverQuest, Asherons Call, Dark age of Camelot en natuurlijk ook World of Warcraft heb ik maanden zo niet jaren vermaakt. In een aantal van deze games stak ik zelfs zoveel tijd dat ik guildleader was van guilds variërend van tien mensen tot zeventig+. Daar ging dus een hele hoop tijd in zitten en dat zag ik nooit als verloren. Een redelijke tijd terug probeerde ik nog onder woorden te brengen waarom ik een terugkeer naar EverQuest wel, en niet, zag zitten in "Lastige Shit s01e01". En ja, dat komt er binnenkort weer aan. Maar ik heb het afgelopen week geprobeerd, teruggaan naar EverQuest, en dat lukte heel erg slecht, maar toen viel er een reviewcode voor de uitbreiding van The Elder Scrolls Online op de mat, Morrowind. Weg met EverQuest en tijd om terug te keren in Vvardenfell. Ja inderdaad, terugkeren.

Welkom terug in Morrowind

Ondanks dat Morrowind, of eigenlijk Vvardenfell, niet eerder bewandelbaar was in The Elder Scrolls Online, ben ik er in 2002 al eens geweest. Toen Kwam The Elder Scolls III: Morrowind uit. En het toffe is, dat mijn aankomt in TESO: Morrowind net zo voelde als in 2002. Dat het eiland er net zo uit zou zien met de grafische kracht van nu had ik wel verwacht, maar dat ik wederom op een boot aan zou komen als onbekende en mij moest melden in hetzelfde kantoor, dat was toch een aangename verrassing. Ondanks dat ik 2002 Morrowind speelde, de singleplayer Elder Scrolls, was ik het grootste deel van al mijn avonturen allang weer vergeten. Maar dat kwam vrij snel terug toen ik de koppen zag van de Dark Elfs en diens slaven.

Want Vvardenfell is natuurlijk gewoon Vvardenfell gebleven. Dat kan ook niet anders. Het verhaal op het eiland waar u als buitenstaander op arriveert is, zoals The Elder Scrolls Online dat altijd doet, groots en uitgebreid. Al vrij snel ontmoet één van de drie levende goden, Vivec. Zijn energie wordt weggezogen door iets of iemand, en hij heeft geen idee waar deze energie-vampier vandaan komt. En ondanks dat u als buitenstaander binnenkomt vallen, bent u volgens hem de aangewezen persoon om uit te zoeken wat er aan de hand is. En daar begint uw grote tocht over het eiland heen.

In de gemiddelde MMORPG betekent een nieuwe uitbreiding vaak dat u een new personage moet maken om de startgebieden volledig tot z'n recht te laten komen. Immers is het nutteloos om als level 70 personage door een gebied heen te stampen dat voor level 1-5 gemaakt is. Ik was al een hele tijd, sinds 2014, niet meer in Tamriel geweest, maar ergens in 2016 besloot men om aan scaling te doen. Elke quest, elke tegenstander, alles schaalt mee met het level van de speler. Het is dus gewoon mogelijk om samen met een level 50, als level 3, op tocht te gaan. Het is niet zo dat een level 50 even alles in Vvardenfell de nek omdraait en u rustig daar achteraan sjokt om snel te stijgen in level. Daarbij kan ook een level 50 speler het verhaal volgen zonder een nieuw karakter aan te hoeven maken. Winwin, maar daardoor is de drang om een nieuw personage te beginnen wel een stuk kleiner. Er loopt dus ook van alles door elkaar heen in Vvardenfell en dat ziet er tamriel gezellig uit.

Voor zowel nieuwe spelers als de huidige spelers is een uitbreiding als The Elder Scrolls Online: Morrowind dus eigenlijk onmisbaar als u stappen zet, of wil gaan zetten, in TESO. Het verhaal is goed, zoals altijd in elke Elder Scrolls-game, en er zijn zoveel quests dat u er bijna over struikelt.

Er zijn voor nieuwe spelers, zoals ik mij zelf ook maar beschouwd heb, wel wat dingetjes die anders zouden kunnen in de game. Vooral de wereldkaart en alle verbindingen die er zijn naar de verschillende continenten toe zijn soms verdomd ingewikkeld. Ik ben dan ook een keer enorm verdwaald geraakt doordat ik een boot had genomen naar een andere eiland waarna ik weer een boot de verkeerde kant op nam. Toegegeven, erg is het niet vanwege de schaalbare levels die tegenstanders en quests hebben, maar het was wel even een gedoe om terug te komen naar Vvardenfell. Iets dat voor mij ook op de lijst met minpunten staat is de manier waarop speler items kunnen verkopen.

Dit kan namelijk niet in een auction house zoals in World of Warcraft of een Bazaar zoals in EverQuest, maar er zijn Guild Vendors. Elke spelersguild kan er een inhuren en deze staan over de hele wereld verspreid. Als u dus wilt speuren naar items, moet u al deze vendors af om te zoeken. Ze zijn niet gekoppeld en in elke dorpje staan er wel een aantal. Daarom loop ik nog steeds rond met mijn zelf gevonden loot, want het zoeken is items is een dagtaak. Als u al alle Guild Vendors kan vinden.

Wellicht heeft u nog nooit TESO gespeeld, maar heeft u daar wel oren naar. Dan is het prettig om te weten dat u zonder enige vorm van een abonnement prima de game kunt spelen. Er bestaat wel zoiets als ESO Plus, maar u kunt echt van alle content genieten zonder deze abonnementsvorm, alleen moet u dan de DLC los kopen. Mocht u tegen spelers willen strijden in plaats van de NPC's dan kunt u nu vanaf level 10 de Battlegrounds betreden om daar een rondje te rammen. In elk continent zijn er quests genoeg om u dagen en weken lang zoet te houden, u kunt zich vermaken in de dungeons die er zijn en alleen al rondlopen is een enorm prettige bezigheid. Er is genoeg te zien en te doen.

The Elder Scrolls Online: Morrowind brengt ook nog eens een nieuwe class met zich mee. De Warden. Het is een kruising tussen een mage en een hunter, zou ik zeggen. De class berust zwaar op het gebruik van dieren maar ook magie. Daar bovenop, zeker bij het kiezen van de juiste class, is het gebruik van wapens en armor ook nog eens een bonus en is de stijl van spelen volledig naar eigen hand te zetten.

Het mooie aan Morrowind is dat alles klopt. Dat klinkt als iets wat vanzelfsprekend is, maar alles dat u wellicht al kent uit de game uit 2002 is in de Online-versie aanwezig. Uiteraard wel in het tijdsbeeld waarin TESO zich afspeelt, maar het klopt. De Dunmer (de Dark Elfs) zijn de baas, de Khajiit's zijn slaven en in het midden van het eiland staat de Red Mountain, een enorm grote vulkaan. U kunt zich aanmelden bij de Guild's die de steden rijk zijn, crafting is aanwezig en als u helemaal gek wilt gaan dan kunt u zich ook bij een guild aansluiten opgezet door spelers.

Eigenlijk is het cijfer hieronder voor de gehele game, ondanks dat ik de nieuwe punten van Morrowind aangestipt heb, is The Elder Scrolls Online een totaal andere game geworden sinds ik er in 2014 mee begon en weer stopte. Het schalen van de levels is een positief punt in mijn ogen en geeft iedereen dezelfde kans om te genieten van de nieuwe content en ook van de oude, mocht u daar nog niet geweest zijn. De Europese server is op PC goed gevuld met spelers, er zijn bakken met quests die u solo kunt spelen en wil u toch samenspelen dan kan dat. TESO: Morrowind stilt precies mijn MMORPG-honger, al zie ik de game meer als een singleplayer RPG in een MMO-wereld, en denk dat de game in de huidige staat nog vele maanden op mijn harddisk blijft staan. Voor mensen die gedwongen samen willen spelen, en meer verplicht willen worden om het MMO-gevoel eruit te halen is het wellicht niet de beste game, maar persoonlijk vind ik het heerlijk om de vrijheid te hebben om te kiezen of ik samen wil spelen of juist niet.

Score:85%
  • Morrwind gevoel is er
  • Grafisch schitterend
  • Quests te over
  • Grote en uitgebreide verhalen
  • Overdonderend voor nieuwkomers
  • Eilandhoppen verwarrend
  • Niet één grote auctionhouse
  • Misschien iets te weinig MMO
  • Uitgever: Bethesda Softworks
  • Ontwikkelaar: Zenimax Online
  • Beschikbaar op: PS4, XB1 en PC
  • Review gespeeld op: PC

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!

  • Alfred E. Neuman

    Nu was ik altijd al nieuwsgierig naar TESO maar nu het eiland Vvardenfell erin zit zou ik dit toch wel graag een keer willen proberen.

    Heeft het anno 2017 nog zin om dit te installeren? Vooral voor iemand zoals ik die toch in z’n eentje speelt ipv met anderen?

    Heb nog steeds een zwak voor The Elder Scrolls en Morrowind in het bijzonder.

    • JungleJack

      Zeker wel, ik speel het ook in mijn eentje. Heb wel een aantal dungeons gedaan, dat is wel met anderen, maar daar is tot op heden nog weinig tactiek voor nodig. Mensen zijn vriendelijk (die ik ben tegen gekomen) maar verder speel ik helemaal solo. En het is, op PC, op de EU server ook behoorlijk druk. Het enige is wel dat je verwacht dat je in grotten, gebouwen, waar een deur zit, je in een instance komt en je dus solo loopt. Maar dat is niet zo.

      Daar lopen andere en ja, die kunnen dan wel eens een tegenstander killen waar je mee bezig bent, maar dat boeit niet, want je krijgt toch XP. En ze respawnen redelijk snel weer. Je hebt dus niet het gevoel dat zoiets een instance zou moeten zijn omdat je geen XP krijgt. Ik vind het erg relaxt om even een paar uurtjes te spelen en doordat er scaling nu is, zijn er nog zoveel gebieden en verhalen waar ik nog nooit ben geweest dat er echt heel veel is om nog te ontdekken.

      • General Dripple

        TESO voor 10 euri te koop.
        Morrowwind nu al als dagaanbieding bij bol voor 35 euri.
        Ga ik dit als Skyrim speler ook leuk vinden?

        • JungleJack

          Ik denk eerlijk gezegd van wel. Het is een beetje dezelfde soort combat. Het is sowieso actieve combat. Dus slaan, ontwijken en blocken moet je zelf doen en actief. Als je de verhalen in Skyrim tof vond, dan ga je dat nu ook vinden. De exploratie is er ook, maar dat is wel anders. Er zijn namelijk geen grotten of plekken waar je alleen bent, en dat is denk ik het grootste verschil.

          Het kan best zijn dat je een deur binnengaat en in een andere zone terechtkomt, maar daar lopen 99% van de tijd ook andere spelers. Dus dat gevoel van in je eentje een grot binnenlopen en daar iets ontdekken is minder dan in Skyrim.

          Je loopt ook sneller door gebieden heen, maar er zijn er heel veel. Dus wat content betreft ben je er echt niet snel doorheen. Daarnaast zijn er nog de PVP-gedeeltes dus vervelen hoeft niet. Maar je moet je wel even afvragen wat het aan Skyrim was dat je tof vond. Quests doen, craften en de verhalen? Dan go! Het rondlopen en het gevoel hebben dat je de eerste bent die iets ontdekt en ergens komt, dat is het niet. Natuurlijk is er genoeg te ontdekken zoals ik zei, maar je bent niet alleen en zeker niet de eerste. Beetje zoals wij bij je moeder hebben.