‘We kunnen niet voor eeuwig gratis spullen geven’, zegt Take-Two
Met Red Dead Redemption 2 in het vooruitzicht, al is de game vertraagd naar 2018, en het online gedeelte van die titel komt natuurlijk ook altijd de vraag hoe het met microtransacties zit. Nu is er nog totaal geen informatie vanuit Rockstar over mogelijke microtransacties, maar Strauss Zelnick, de CEO van uitgever Take-Two, geeft aan dat er best nog wat meer te halen valt bij gamers. Doorgaans zijn microtransacties vooral versnellers van iets dat ook te halen is door er meer tijd in te stoppen, maar soms kan het ook oneerlijk voordeel bieden aan spelers. Volgens Zelnick richt men zich niet zo heel erg op de extra euro’s als andere dat doen, maar hij ziet wel mogelijkheden. Om alles tot in de eeuwigheid maar gratis weg te geven is volgens hem geen business model. Daar zit natuurlijk wel wat in, maar neem een GTA Online, waarbij er elke paar weken weer nieuwe content uitkomt die gewoon gratis is, dat levert toch ook spelers op en mensen die de game wellicht alsnog kopen. Want al die content is gratis. Maar Zelnick denkt daar anders over.
You can’t give stuff away for free in perpetuity; there’s no business model in that. But we’re not trying to optimise the monetisation of everything we do to the nth degree. My concern is, if you do that, the consumer knows. They might not even know that they know, but they feel it. We are convinced that we are probably from an industry view under-monetising on a per-user basis. There is wood to chop because I think we can do more, and we can do more without interfering with our strategy of being the most creative and our ethical approach, which is delighting consumers. We’re not going to grab the last nickel.
Gelukkig wil hij de gamer niet uitknijpen, maar het probleem is wel dat Zelnick niet in de knip van de gemiddelde gamer kan kijken. Vanuit een zwart/wit standpunt ben ik persoonlijk fel tegen microtransacties. In welke vorm dan ook. Maar door de jaren heen is gebleken dat het geen fuck uitmaakt wat ik vind, want bijna alle grote games met een online component hebben wel enige vorm van deze ziekte in zich. Zolang het maar geen online voordeel oplevert vind ik het “best”.
