Factorio review

Dames en heren, het is komkommertijd in gamesland. Alle grote jongens houden hun plasjes op voor de E3, nu nog bijna anderhalve maand van ons verwijderd. Jammer als je wacht op nieuws over grote titels, maar het geeft ook de ruimte om een kleinere, bijzondere titel in het zonnetje te zetten. Mag ik aan u voorstellen: Factorio. Factorio is een bouw-game waarin het aan de speler is om bepaalde grondstoffen zoals ijzererts, kolen en ruwe olie om te zetten in meer bruikbare producten als staal en plastic. Met die producten bouwen we dan nog geavanceerdere spulletjes als treinen en computerchips om ten slotte een raket te lanceren en de ruimte in te trekken. Die raket is het einddoel van Factorio. Het verhaal gaat namelijk dat u met uw vorige raket bent gecrashed op deze planeet, en daar alleen weer vanaf komt door een nieuwe raket te bouwen.

Factorio der Early Access

Op moment van schrijven is Factorio nog in Early Access of in beta of welk label we er ook op willen plakken. Dat is iets dat steeds vaker te zien is in games-land: nog niet af, maar al wel te spelen. Deze rage begon (zoals zoveel van die dingen) met Minecraft en eerlijk gezegd maakt dat het maken van een review best moeilijk. Immers, wat ik vandaag opschrijf kan door de release van morgen compleet anders zijn. Aan de andere kant kun je ook niet wachten met de review op de release van ’versie 1.0’ want dan schrijf je over een game die iedereen al kent en dat voelt een beetje als mosterd na de maaltijd. Je zal er dus een keer voor moeten kiezen om je gedachten over zo’n early-access project op papier te zetten.

In mijn mening bevindt Factorio zich in een fase waarin de kern van de game goed is uitgewerkt en beoordeeld kan worden. Uiteraard, om mijn punt van hierboven te illustreren, is er tijdens het schrijven van de review een nieuwe versie uitgekomen; de twee grootste wijzigingen zijn een paar hi-res textures en een herindeling van de crafting recipes om de end-game wat boeiender te maken. Dit geeft een goed beeld van de staat van de game: fine-tuning en nice-to-haves worden uitgewerkt en de kern is stabiel.

Lopende bandwerk

En laten we eens kijken naar de kern van Factorio. In Factorio is het de bedoeling om in een procedureel gegenereerde wereld een fabriek op te bouwen waarin onderdelen worden gefabriceerd om weer meer onderdelen te fabriceren. Hierbij worden door mijn-machines ijzererts, koper en kolen uit de grond gehaald en op een lopende band gelegd. Deze vervoert de grondstoffen naar een oven waar de erts wordt omgesmolten in ijzerplaatjes. Weer op de lopende band, maar nu naar een ‘assembly machine’ waar we er computerchips van maken. Lopende band, bestemming assembler 2, alwaar deze chips worden ge-upgrade naar Type-2 door ze te combineren met plastic uit de olieraffinaderij.

In de bovenstaande schets heeft u alles gebouwd: de mijners, de lopende banden, de grijpers die alles van band naar machine verplaatsen, de raffinaderijen, etc. Veel van deze dingen kunt u ‘hand-craften’ door deze te selecteren uit het gecombineerde scherm voor inventory en crafting. Als u de juiste grondstoffen op zak heeft, wordt het gekozen product ter plekke in elkaar gedraaid. Echter, dit kan nogal eens tijdrovend zijn en zeker als het gaat om producten die u veel gaat gebruiken (lopende banden en grijpers bijvoorbeeld) is het handiger om dit crafting-proces te automatiseren. Doel van het spel is om dit proces zo efficiënt mogelijk in te richten. Bij het bouwen van de fabriek is het dan ook zaak om voldoende ruimte over te laten om later weer uit te breiden. Geregeld overkwam het mij bijvoorbeeld dat de uitvoerband met ijzer compleet vol lag en ik me serieus afvroeg wat ik met al die zooi moest. Tien minuten later is die hele band leeg omdat een nieuw product in een ongekend tempo ijzer nodig heeft in de constructie.

En terwijl u de fabriek uitbreidt om die raket te bouwen, wordt u lastig gevallen door de lokale bevolking die toch aanstoot nemen aan de hoeveelheid CO2 die u de eens zo schone lucht in pompt. Wormen, kevers zo groot als de naar hen vernoemde auto en andere beesten vallen uw fabriek geregeld aan. Gelukkig vallen ook verdedigingswerken als muren, turrets en tanks te bouwen om de overlast te beperken.

Verschillende fasen

Door het craften van ‘science packs’ en deze in je laboratoria te stoppen, wordt het aantal beschikbare machines vrijgespeeld, Hiermee verandert de aanpak die je kan hanteren bij het automatiseren van processen. Dit is wat het lopende-bandwerk interessant houdt. Door het ontwikkelen en toepassen van nieuwe technieken, houdt je je steeds weer op een andere manier bezig met de bouwblokjes die Factorio je aanreikt. Er zijn een paar duidelijke ‘tech-levels’ te onderscheiden. Je begint met niets en je zult met de hand opgegraven stenen en kolen een eerste oventje in elkaar moeten zetten om ijzer in te smelten. Dit zal snel leiden tot kolen-gestookte apparatuur, dat ook weer snel zal worden vervangen met elektrische machines. Hierna volgt olie, robotica, treinen en uiteindelijk dan de raket.

Van al deze fasen is de early-game de zwakke plek. Zeker als beginnende speler is het even zoeken naar hoe alles werkt in Factorio en op dat moment heb je ook nog niet de middelen om dingen te automatiseren. Je rent dan de hele tijd van machine naar machine om daar handmatig kolen en ertsen in te stoppen en er de producten weer uit te halen. Dit druist in tegen de kern van de game en geeft dan ook een verkeerd beeld van waar de game om draait. Zodra je de eerste stoomgenerator bouwt, wordt het leven een stuk aangenamer en toont Factorio z’n ware gezicht. Wat overigens ook een drempel kan zijn voor beginnende spelers is de kaart. Zoals gezegd speelt Factorio zich af op een procedureel gegenereerde map, waarbij ijzer, koper, kolen en olie in verschillende verhoudingen en op verschillende onderlinge afstanden op de kaart worden geplaatst. Hierbij hoeft niet ieder onderdeel heel gunstig uit te pakken. Bij het starten van een nieuw spel is het dus even kijken of alles voorradig is, en dat is een inschatting die beginners moeilijk kunnen maken.

Conclusie Factorio review

Al met al kunnen we stellen dat Factorio een bijzondere ervaring biedt. U heeft een doel, een zandbak en een aantal hindernissen, en hoe u van A naar B komt kunt u grotendeels zelf bepalen. De gameplay en besturing zijn solide, de graphics zijn nu al goed en worden nog verder verbeterd. Audio is over het algemeen goed, maar soms willen machines wat glitchen in het geproduceerde lawaai. Voor beginnende spelers is de early game even doorbijten, maar als dat achter de rug is, geeft Factorio een ervaring die weinig andere sandbox/crafters nadoen. De schaal waarop uw bouwwerk uiteindelijk ijzer vreet en producten uitspuugt is echt immens en het is mooi om dat te zien groeien vanaf dat eerste lopende bandje.

Score:85%
  • Soepele en solide gameplay
  • Grote schaal
  • Tech tree deelt het spel mooi in fasen
  • Alle vrijheid
  • Eerste fase
  • Soms wat onduidelijkheid
  • Early access / veranderlijk
  • Procedurele maps
  • Uitgever: Wube Software
  • Ontwikkelaar: Wube Software
  • Beschikbaar op: PC
  • Review gespeeld op: PC

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!