Snake Pass review

Ooit, in een lang en grijs verleden, werd de gamewereld overspoelt met platformers. De tijd van de SNES en N64 waren de gouden jaren voor gamers die wilde springen, rennen en vooral items wilde verzamelen. Zelfs als er geen achievement of trophy mee te verdienen was. Letters, bananen, muntjes, noem maar op. Games uit die tijd zaten bomvol met objecten die verzameld konden worden. En dat werd dan ook gretig gedaan. Want het was geen manier om een digitaal stickertje mee in het schrift te krijgen, het was gewoon de game. Dat hoorde erbij. Daar deed je je best voor. Snake Pass behoort tot die categorie van games. Het lijkt wat opbouw en level design betreft op een N64-game alleen met de grafische "kracht" van vandaag de dag.

Het verhaal van Snake Pass

            

Zo, nu kent u het verhaal van Snake Pass. Dat is er niet. U bestuurt in Snake Pass de slang Noodle. Het doel van Noodle is om de portal aan het einde van het level te activeren zodat hij en zijn vogelvriendje naar het volgende level kunnen. En dat is het. In totaal zijn er vijftien levels in Snake Pass te vinden die verdeeld zijn over vier werelden. Zoals u kunt verwachten beginnen de levels behoorlijk makkelijk en worden later in de game lastiger. Hierdoor kunt u, behalve als u direct alles wenst te verzamelen, na ongeveer negentig minuten al op 30%+ van de game zitten. Maar daarna gaat het langzamer, zeker als u alles wil verzamelen wat er in het level verstopt ligt. Om te beginnen is het noodzakelijk om het level uit te spelen dat u drie edelstenen verzamelt. Deze drie zorgen ervoor, als u deze bij de uitgang brengt, dat de portal naar het volgende level open gaat. Het naar het de uitgang brengen is een belangrijk onderdeel en daar hangt ook een nare mechanic aan. Maar daar later meer over.

Want er is nog veel meer te verzamelen en dat is wel iets wat u moet aanspreken, want als u daar totaal niet op zit te wachten en enkel de levels uit wil spelen dan is Snake Pass misschien net even iets te karig voor u.

Naast de drie edelstenen die verzamelt moeten worden is er meer dat verzamelt kán worden. Per level zijn er twintig luchtbellen die opgepakt kunnen worden en daarnaast zijn er ook vijf munten. De munten zijn de echte uitdaging. Voor de luchtbellen hoeft u dikwijls iets minder uw best te doen, maar de munten zijn verstopt of alleen te bereiken als u Noodle perfect onder controle heeft. Dit is ook de core van de game, en die moet u maar net liggen. U moet er zin in hebben om alles te verzamelen. Want alleen door de levels heen kruipen is misschien wat saai. De uitdaging, ligt in het verzamelen en de game op 100% zetten.

Misschien een nog grotere uitdaging dan het verzamelen van alle items is het onder de knie krijgen van Noodle. De slang beweegt namelijk niet door simpelweg de analoge stick naar voren te duwen. Nee, Noodle beweegt zoals een slang. U moet dus zigzaggen om snelheid te maken. Net als een slang doet. Door heen en weer te bewegen maakt Noodle vaart, maar dat kan op hele dunne richeltjes wel gevaarlijk zijn. Met een kleine miscalculatie in uw bewegingen ligt Noodle in een greppel, een bak met spijlen of nog erger, duikt hij de oneindigheid in. Om überhaupt vaart te maken moet op de controller de rechter trigger worden ingedrukt en zo bent u voor het bewegen al twee vingers kwijt. Met de linker trigger kan de slang zich schrap zetten. Zeg maar, de spieren aanspannen. Hierdoor zal hij minder snel vallen, maar heeft hij ook minder vaart tijdens het bewegen en klimmen.

Door op de A-knop te drukken kan hij zijn kop omhoog doen. Door dit te doen kunt u omhoog klimmen. Het nadeel van al deze knoppen is dat er nóg een knop is die zo nu en dan nodig is. Door op de Y te drukken kan het vogelgevolg uw staart op tillen. Stel dat u net met uw kop op de rand ligt van een obstakel, dan kan de zwaartekracht u naar beneden sleuren. Niet als uw staart omhoog gehouden wordt. Maar op de Y drukken lukt niet zonder een andere knop lost te laten. Tel hier bij op dat het leren beheersen van Noodle geen makkie is, en u heeft best een behoorlijke kluif aan de besturing. En die kan behoorlijk gaan frustreren.

Frustratie en relaxing

De besturing kan dus een behoorlijke klus zijn om aan te wennen, maar wat nooit went is de camera. En dat is dan ook een enorm pijnpunt. In Snake Pass heeft u soms vingers te kort, zoals u net kon lezen, maar de camera beweegt niet tijdens een klimsessie. Dat moet u zelf doen. Als u in een klimrek hangt, uw aanspant en uw kop omhoog probeert te houden dan is het draaien van de camera het laatste waar u aan wil denken. Maar u moet wel. Want als u een bochtje moet maken ziet u simpelweg niets meer. En dat is slecht. Dat had een stuk beter gekund, maar dat is het niet. Ook zit de omgeving weleens in de weg en kijkt u ineens tegen niets anders aan dan muur.

Een andere puntje van frustratie zijn de checkpoints in het level. Na uren spelen heb ik nog steeds niet helemaal door hoe ze exact werken, maar wel dat ze verdomd vervelend zijn. Ergens in het level zijn er één of meerdere geplaatst. Als u daar overheen glijdt dan is uw progressie bewaard (behalve als u stopt met spelen) voor als u doodgaat. Maar heeft u een edelsteen gepakt en kunt u niet naar een checkpoint, dan bent u deze kwijt als de slang kapot gaat. En zoals eerder gezegd moet u deze echt naar de exit brengen. Als u over een checkpoint glijdt hoeft u bij een eventueel overlijden van de slang niet opnieuw deze steen op te halen, maar hij is nog wel zichtbaar in het level. En dat schept verwarring. Overigens blijft de status van een schakelaar wel bewaard. Rommelig dus.

De game zelf evolueert langzaam, zoals verwacht. Waar er in de eerdere levels niet zo veel aan de hand is, komen er later schakelaars, bewegende platforms en bijvoorbeeld wind bij. De wind heeft bijvoorbeeld invloed op uw bewegingen en maakt het nog nét even iets vervelender. Snake Pass mag dan misschien ogen als een schattige platfomer waar u even relaxt met uw Noodle doorheen kunt blazen, maar het is verre van dat. Het ziet er wellicht uit als een kindergame, maar kids zullen na een level of zes gewoon weer Call of Duty gaan spelen. Snake Pass is een leuk ogende platformer die vrij snel na het begin in moeilijkheid omhoog gaat. Heeft u zin in een collectathon waarbij er een hoop trial and error komt kijken en u levels keer op keer opnieuw wil spelen? Dan zit u goed en is Snake Pass uw ding, zo niet dan is het -Snake, dus pass.

Score:70%
  • Oldskool items verzamelen
  • Bewegen als een slang
  • Kleurrijk en vrolijk
  • Muziek en relaxte gameplay
  • Frustrerende camera
  • Besturing vergt te veel oefening
  • Items verzamelen is een must..
  • ... anders is het te karig
  • Uitgever: Sumo Digital
  • Ontwikkelaar: Sumo Digital
  • Beschikbaar op: PS4, NS, XB1 en PC
  • Review gespeeld op: PC

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!

  • JCDenton

    Ik speel liever met mijn trouser-snake

  • Nacho_Vidal

    Indie game?

    • Uitgever: Sumo Digital

      “Sumo Digital Ltd. is a British independent game development studio based in Sheffield, United Kingdom”

      Jep, indie.