Horizon Zero Dawn review – Robots, ontploffingen, alles

Als u tot een jaar of twee geleden de naam Guerrilla Games ergens hoorde vallen dan was de eerste, en directe reactie: Killzone. En logisch. De van oorsprong Amsterdamse ontwikkelaar maakte puur Killzone-games en dat was het. Oké, oké. Men heeft ook ShellShock: Nam '67 gemaakt voor de PlayStation 2. Die was niet zo best en velen van u zullen niet eens weten dat Guerrilla deze titel heeft ontwikkeld. Dat doet er ook weinig toe, maar er zijn toch wel vergelijkingen te vinden met ShellShock: Nam '67. Horizon Zero Dawn is namelijk ook een nieuwe IP. Daarbij is de game net als ShellShock een third person-game en zijn de omgevingen vooral met bomen en jungle-achtig. Het grootste verschil echter zit hem in de kwaliteit. Want waar Nam '67 te kort schoot (tudum tsssh) is Horizon Zero Dawn een regelrechte bullseye.

Horizon Zero Dawn is een game die in bijna alles verschilt van Killzone. Voor mij persoonlijk begint dat al met het verhaal. Daar waar dat van Killzone doorgaans niet zo boeiend was, of te verwaarlozen omdat u toch alleen maar wilde knallen, is dat bij Horizon wel anders. Direct bij het starten van de game wordt u als speler in de huid van Aloy gedrukt. Een meisje. Een klein meisje. Aloy woont samen met Rost. Samen zijn ze verbannen uit de Nora-stam. De reden van beide blijft in het begin nog een beetje vaag, maar gaandeweg wordt er steeds meer duidelijk waarom Rost en zijn non-dochter Aloy niet meer bij de stam horen. Aloy groeit op, leert het jagen van Rost, en kan zich bewijzen door The Proving te winnen. Een wedstrijd waarbij ze bij winst niet alleen weer bij de stam hoort, maar ook een wens mag uitspreken. Deze wens komt uit, en wat Aloy wil is duidelijk. Zij wil haar afkomst weten. Dit alles, en meer gebeurt in de eerste paar uur van de game. Wat Guerrilla erg goed heeft gedaan is dat het verhaal van de game niet doodvalt op het moment dat de wereld zich ontvouwt en de speler echt op eigen benen komt te staan. Van het begin tot het eind is het verhaal van Aloy, de verschillende stammen en de wereld zelf duidelijk aanwezig. Het is met veel liefde en aandacht gedaan en dat merk je.

Zoals aangegeven is er veel liefde in de game gestopt. Dat heb ik uiteraard niet van de ontwikkelaar vernomen, al is een belletje naar Amsterdam best te doen, maar je merkt het aan alles. De wereld is er een waarin ik uren en uren heb rondgedwaald en mij nooit heb verveeld. De verandering van het landschap, het weer en vooral de levendigheid steken met kop en schouders uit boven andere open wereld-games. Wat dat betreft zou Horizon Zero Dawn best met een groentesoep vergeleken kunnen worden; goed gevuld. Of met een pornoster naar keuze, dat mag natuurlijk ook. Het is een wereld die leeft en waar voldoende te beleven is. Naast het hoofdverhaal zijn er side-quests, maar bijvoorbeeld ook Hunting Grounds en corrupted zones. De side-quests geven niet alleen het leven Aloy, maar ook die van andere stamleden of de wereld, meer kleur. Ondanks dat de mainstory meer dan genoeg gesprekken en informatie oplevert wilde ik toch meer een meer weten of de wereld waarin ik was beland. Hoe heeft het zover kunnen komen, wat heeft zich allemaal afgespeeld en hoe verhouden de verschillende stammen zich tot elkaar. Want wat dat betreft het is een doorsnede van de huidige wereld; niet iedereen kan het even goed met elkaar vinden.

Waarmee Horizon Zero Dawn mij verbaasde was niet het feit dat er een crafting-systeem in de game zit. Dat wisten we van te voren en er zijn meer dan genoeg items op te pakken in de game waardoor je nooit echt zonder ammunitie of traps komt te zitten. Mocht dat wel zo zijn dan zijn er her en der merchants te vinden die u maar wat graag van uw shards willen verlossen. Nieuwe wapens zijn er bij hen op te pikken of modificaties om uw wapens en kleding te versterken. Daarnaast zijn er potions te maken en kan de game natuurlijk niet zonder skill tree. Nee, waar de game mij mee verbaasde was dat de beelden tot nu Horizon Zero Dawn het gevoel meegaven van een pure actie-game, maar Horizon is eigenlijk een "doodgewone" RPG. Experience verzamelen, quests doen, de wereld ontdekken, gesprekken voeren en vragen stellen en dan is er ook nog de actie. En die actie is behoorlijk goed te noemen.

Want dat wat Horizon, naast al die andere punten goed maakt, is de combat. De beelden die we allemaal gezien hebben in de trailers zijn simpelweg de waarheid. Horizon geeft u als speler de mogelijkheid om met pijl en boog te schieten op robotdieren, maar ook om vallen te plaatsen, melee-aanvallen te doen vanuit bomen of vanaf rotsen. Als u de handigheid er in krijgt is het volgende scenario namelijk niet ondenkbaar.

Ergens ziet u een kudde Grazers lopen die u graag zou willen omleggen. Bijvoorbeeld voor hun onderdelen. Al sluipende verkent u de omgeving en ziet een mooie plek om een val op te zetten. U plaatst bommen, spant een aantal draden die onder stroom staan en loopt met een omweg terug naar de kudde. Door een robot over te nemen en deze te bestijgen jaagt u de kudde op. Eventueel heeft u nog de mogelijkheid om te schieten of wat "granaten" met een katapult af te vuren en zo zorgt u ervoor dat de groep robotdieren in de val loopt. Terwijl ze verstijfd staan, door de kabels die onder stroom staan, schiet u een blokkade kapot waardoor er boomstammen naar beneden komen rollen en een groot deel direct uitschakelt. Het deel dat dit nog overleefd heeft loopt het door u geplaatste mijnenveld in. Alles stuk, looten, experience, level up, skill tree, craften en dit alles zonder quest. Maar gewoon voor de kick. Dat kan, als u dat wil, Horizon Zero Dawn brengen.

De combat is naast dat het bevredigend voelt, ook eigenlijk het enige grote punt van de game waar nog wel iets op aan te merken is. En ondanks dat ik enorm enthousiast ben over de game, zijn er wel wat kleine minpuntjes. Eerlijk is eerlijk; ze zijn er nauwelijks, maar ze zijn er. Naast het schieten en leggen van vallen, is er zoals gezegd ook de mogelijkheid tot melee-gevechten. Met een speer kunt u de robots ook te lijf gaan maar daar ontbreekt toch wel de mogelijkheid om een tegenstander te targetten. Er lopen soms zoveel robots om u heen dat het vechten met de speer gewoon rammen op de knoppen is zonder enige strategie. Is het één tegenstander dan is het uit de weg rollen prima te doen, maar doordat er geen target gekozen kan worden bent u vaak meer met de camera bezig om die te draaien dan met het precisiewerk. Het is mij regelmatig gebeurd dat ik de camera aan het draaien was om mijn tegenstander te zoeken die juist op dat moment weer een aanval deed. Het is geen grote klacht, maar door als wat men goed doet, valt die juist op.

Een ander puntje van aandacht, en dat vermeldde Guerrilla zelf al in de bijgeleverde stukken, is dat er nog wel iets moet gebeuren aan de conversaties die in de game te voeren zijn. De lip-sync en de gezichtsuitdrukking zijn hier af en toe een beetje van het padje af. Ondanks dat het vaak niet storend is, zijn er ook TellSell-momentjes. En dat is zonde. Voor spelers die gelijk in de actie willen duiken is er nog wel een puntje van aandacht. De game komt voor hen misschien wat langzaam op gang. Persoonlijk vond ik de opbouw naar het grote avontuur prima, maar mocht u na twee uur de game alweer op Marktplaats willen zetten; niet doen. Geef het even de ruimte om te groeien en dan heeft u er echt een belevenis aan.

Horizon Zero Dawn is een meesterwerk te noemen. Ondanks dat niets in deze wereld perfect is, dus ook Horizon niet, is het een geweldige game die van het begin tot het eind weet te boeien. De open wereld die Guerrilla heeft neergezet is werkelijk schitterend, er is genoeg te doen en het voelt nergens als werken aan. Het ontdekken van de oude wereld brengt een hoop achtergrond informatie met zich mee en de gevechten voelen heroïsch aan. Met een gerust hart kunt u op 1 maart een exemplaar in huis halen. Met zoveel goeds verbaast het mij niets als een tweede deel al in de maak is. Maar stiekem hoop ik van niet. Sommige dingen zijn namelijk alleen de eerste keer speciaal.

Score:95%
  • Een zeer levendige wereld
  • Blijft boeiend om te spelen
  • Grafisch een belevenis
  • Creatief tegenstanders omleggen
  • Melee-gevechten zijn te chaotisch
  • Lip-sync komt van TellSell
  • NPC's lijken af en toe van plastic
  • En verder niets
  • Uitgever: Sony Interactive
  • Ontwikkelaar: Guerrilla Games
  • Beschikbaar op: PlayStation 4
  • Review gespeeld op: PS4 Basic

Maak onze dag, deel dit met je vrienden!